o vindeiro sábado 30 de outubro celebramos a XIX edición da peregrinación do Rosario. Unha nova oportunidade para rezar e pornos en camiño con María. Nesta ocasión celebramos metidos xa no itinerario sinodal.
viernes, 29 de octubre de 2021
domingo, 24 de octubre de 2021
DOMUND " Lo que he visto y oido"
Domund 2021 “Lo que he visto y oído”…
Comienzo
dando gracias a Dios por los 15 años que llegué a Brasil, ha sido para mí, un
tiempo de gracia y sorprendentemente me siento en proceso de evangelización.
La
presencia misionera de las Religiosas de María Inmaculada en Brasil, se
extiende por este inmenso territorio de norte a Sur: Desde la isla de Marajó en
la desembocadura del rio Amazonas hasta el Sur del país, en Rio Grande do Sul…
atendiendo una “mínima” parte de su población; 50 millones de Jóvenes, mayor que la población de nuestra querida
España…
Brasil,
cuenta también con 8 millones de Empleadas de Hogar, que junto con
los jóvenes son nuestro foco en la evangelización y transformación social a
través de las familias donde sirven y la dignificación de su trabajo. En la
pandemia son las que más han sufrido despedidas, la mayoría sostienen la
familia y aumentando su precaria situación.
Como
veis, nuestra presencia es todavía “insignificante” para estas bastas
dimensiones, pero unidas a tantas y tantos misioneros evangelizadores de otras
instituciones eclesiales, laicos comprometidos y la fuerza que nos viene de todos vosotros, de ti, que nos estás
leyendo… conseguimos ser una “pequeña presencia”, que sin grandes medios ni fuerzas, consigue marcar diferencia y participar con el Pueblo, venciendo tantas “pequeñas” batallas contra el
hambre, la violencia, la falta de educación, de oportunidades para nuestros
jóvenes… compartiendo la vida y la Buena Noticia de Jesús, desde la acogida, la
prevención, la escucha, la formación integral, la preparación para el trabajo, creando
nuevas oportunidades y sobre todo, creyendo en cada uno de ellos.
Tenemos
la dicha de “ver”, “escuchar” y “presenciar”
en tantos momentos “los milagros” que se realizan en ellos, alcanzando sus
sueños, sus metas, progresando en su formación y realización personal. En este
camino de ENCUENTROS, siempre salimos todos “enriquecidos”
Hoy
me encuentro realizando esta misión en el gran São Paulo, (pastoral urbana, tan
necesitada como la rural), próximas a la mayor favela de la ciudad: Heliópolis,
donde la marginalidad de todo tipo es muy fuerte. Atendemos una pequeña escuela
de alumnos que vienen de allí, con un lindo proyecto CAVIM, (Centro de Apoyo
Vicenta María) para después de las clases, con los más necesitados y
vulnerables familiarmente, donde comen, meriendan…, encuentran un ambiente de
amistad, con actividades recreativas, formativas y de tiempo libre.
¿Cómo
hemos realizado nuestra misión durante más de año y medio de pandemia? Con muchas dificultades; económicas, de
comunicación… ha crecido de forma alarmante el hambre, los “moradores da rua” donde
la calle es la habitación de más de 25 mil personas… Pero la SOLIDARIDAD nos ha
desbordado dentro de la misma población creándose muchos mecanismos para recoger
y distribuir alimentos, donde hemos estado colaborando, especialmente con las
familias de nuestros alumnos que había que mantener alimentados… Solamente
aprovechando la generosidad de los pequeños gestos ha hecho posible de nuevo,
el milagro de los “cinco panes y dos peces”
No
olvides que tu poco, unido al otro poco… realiza “los imposibles de Dios”
María Francisca Enríquez RMI
domingo, 17 de octubre de 2021
XUINTOS PARA SERVIR
Que ben nos trae o evanxeo deste domingo a postura de Xesús ante as dificultades internas no camiño da fe. Estamos, com ben sabedes, indo a Xerusalén. Xesús manifesta por tres veces a súa paixón e resurrección. Neste longo traxecto imos coñecendo as barreiras do discipulado: negarse a aceptar a cruz, o poder do diñeiro, a negativa a deixar os bens, o camiño fácil da acusación e da división... Hoxe imos ver unha dificultade moi extendida no ser humano, na sociedade e na Igrexa: ser os primeiros, os máis importantes.
Os ous irmáns, Santiago e Xoán, queren preparar o futuro e piden un bo posto. Non é de extrañar, son dos primieros discípulos, do grupo íntimo dos preferidos xunto con Pedro, viviron momentos de intimidade con él. Fixémonos que, Pedro nalgunhas ocasións, e agora este dous irmáns, os máis aprecidos por Xesús, aparecen como os que teñen máis "tentacións". Agora xurde o poder e o prestixio, a vanidade. Son valentes e teñen a coraxe de dicir que van beber o cáliz da entrega.
O seguinte paso que nos presneta o evanxeo é que os outros dez se enoxan. Logo, a búsqueda de beneficios, primeiros postos, honras e protagonismos crea divisións. Son dous por un lado e dez por outro. Isto resúltanos coñecido pois está continuamente presente no mundo e na igrexa.Que difícil é camiñar xuntos!
E Xesús amosa que o primeiro é o último, o importante o servidor... e el ven a servir e entragar a vida por todos. Non podemos actuar por poder como os de este mundo, senón por amor confome ao reino.
Este sínodo é unha oportunidade para sermos conscientes de ser entregados e xenerosos, servidores dos outros. Quen son os outros?. Pois pensémolo. Non son os nosos, os da nosa corda, os que pensan coma nós... os outros son todos os demáis. Non lle deamos máis voltas. Pornos a decidir exclusivimos exclúe... decidámonos polos últimos.
Bo domingo irmáns
Xabier Aonso
domingo, 10 de octubre de 2021
DÉJALO TODO
Una vez finalizadas las celebraciones festivas en honor de la Virgen María, retomamos el ritmo de un inicio
de curso que nos presenta una vez más el reto de abordar un nuevo tiempo con ánimo e ilusión.
Este domingo el texto del evangelio nos muestra la dificultad de responder positivamente a la llamada de Jesús. A lo largo de los domingos pasados hemos visto lo que significa seguido a Jesús. Es un camino que lleva el misterio pascual. Ser discípulo de Cristo significa hacer nuestra la cruz y contemplar la vida desde la esperanza del resucitado que nos incorpora la vida nueva. Y así como Pedro y sus compañeros dejan al descubierto sus limitaciones de discípulos. Hoy Jesús aprovecha esta negativa del joven rico para invitarnos a reflexionar sobre el papel que juegan los bienes materiales en nuestra propia vida.
Aquel hombre que se presenta delante de Jesús lo hace con una intención noble. Quiere alcanzar la vida eterna. Podemos pensar qué quiere hacer una inversión de futuro. Pero en el fondo no está lejos de nuestra propia perspectiva. Lo tenemos todo y lo hemos ganado honradamente. Cumplimos con los mandatos de la ley. Pero nos falta algo.
El encuentro con Jesús supone el encuentro con una mirada llena de cariño. Jesús lo vió y le amó. Y le invita dar un paso más vete, vende lo que tienes, esto es, o un valor y precio a tus cosas y a tu vida, a tu esfuerzo y a tu sacrificio, pon todo en una balanza por el precio, dale dinero los pobres y después sígueme.
Aquel joven se fue triste porque era muy rico. Lo que le provoca tristeza es que no tiene la valentía suficiente para dar un paso adelante. Ha sido capaz de enriquecerse de forma honrada pero ahora se da cuenta de que lo que tiene le está provocando un peso interior que es la avaricia.
Por eso Jesús previene a sus discípulos de que la riquezas se acaba destruyendo el sentido de la persona son un peso que nos impide entrar en el reino.
Pedro una vez más se hace vocal de sus compañeros y le preguntó a Jesús que nos queda nosotros después de haberlo dejado todo. La promesa de Jesús es el ciento por uno añadiendo una apostilla: con persecuciones. Una vez más Jesús es claro. No quiere que nadie se lleve la sorpresa considerando que ha sido engañado. El seguimiento de Jesús es identificarse con el. El Señor entra en la realidad de este mundo siendo uno de nosotros desde la pobreza. Y la riqueza que nos aparta todos es una vez más su amor que se hace ofrenda y oblación.
En este domingo os invito a que ponemos nuestra oración por los jóvenes para que se dejen conducir por el Señor en este camino de sabiduría.
sábado, 11 de septiembre de 2021
Grazas nestes días de María
María dános consolo e esperanza.
Baixo este título que nos di o Concilio Vaticano II estamos a celebrar as grandes festividades na honra da Virxe María. Se días pasados foi unha expresión de fe fonda ver aos milleiros de peregrinos soportar a choiva e vento na Franqueira, esta find e semana estamos a ver unha vez máis como os devotos veñen renovar a súa devoción ante a imaxe da Nosa Señora.
Quero destacar o bo orde e silencio nas celebracións. Realmente foi e segue a ser un tempo especial. Dar as grazas polas persoas que fixeron posible contar coas cadeiras e vallas de seguridade. Os voluntarios e voluntarias que fan un labor excepcional. Os seminaristas e os compañeiros sacerdotes. Dar as grazas a todos os que se achegan ao santuario.
Mañá e o día grande da Lamosa coa festa na Honra da Virxe do Libramento. Todo está disposto e cremos que sairá todo ben para a coller aos nenos e nais, as mulleres embarazadas e os pais.
Felicidades a todos.
Unha aperta e que María, que nos agasalla o consolo e a esperanza cumprida no seu Fillo, faga de nós bos fillos e fillas
domingo, 5 de septiembre de 2021
A FRANQUEIRA. INICAMOS O MES DE SETEMBRO
Iniciado o mes de setembro e resoltas algunhas incidencias da conexión, pomos neste blog as primieras reflexións sobre as vindeiras celebracións en Honor da Virxe da Franqueira
domingo, 22 de agosto de 2021
SAN BARTOLOME A LAMOSA
El próximo martes día 24 de agosto se celebra la festividad de San Bartolomé apóstol y mártir. Nuestra parroquia de a Lamosa celebra con gozo esta fiesta de su Santo patrono. Es un día tenía que nos reunimos todos los miembros de esta comunidad parroquial entorno a quienes modelo de fe. Jesús dice de Bartolomé " hay tenéis a un verdadero israelita". A pesar de haber nacido el apartado de Galilea, concretamente en Caná, donde Jesús convierte el agua en vino, Bartolomé esa conocido por el mismo Jesús como un hombre auténtico. Viene siendo éste uno de los mejores pilotos que le pueden decir a una persona. Y le dará la capacidad no sólo de reconocer en Jesús al mesías esperado sino además el de seguirle hasta el final.
En otro momento Bartolomé tiene una frase que a mí me llama mucho la atención. En el relato de de Lázaro de Betania que recoge el evangelio de San Juan Jesús dice " vamos porque el amigo ya está muerto" y Bartolomé sentencia " vayamos nosotros y muramos con él". Puede ser una frase de difícil comprensión pero es necesario experimentado el sepulcro y adentrarse en el misterio de nuestra propia muerte para experimentar que somos resucitados en Cristo.
El Martirologio Romano resume así la vida posterior del santo de hoy: "San Bartolomé predicó el evangelio en la India. Después pasó a Armenia y allí convirtió a muchas gentes. Los enemigos de nuestra religión lo martirizaron quitándole la piel, y después le cortaron la cabeza".
En la Capilla Sixtina, pintada por Miguel Ángel, la piel que tiene san Bartolomé en sus manos contiene un autorretrato del mismo autor, detalle que no se descubrió hasta bien entrado el siglo XIX. En el colgajo de piel se pueden distinguir con total nitidez las facciones del pintor.
Sus reliquias reposan en la iglesia de San Bartolomé en la Isla Tiberina de la ciudad de Roma.








