Xa podes acceder aos horarios de celebracións e actividades do mes de setembro
viernes, 4 de agosto de 2017
SOLEMNIDADE DA ASUNCIÓN DA VIRXE
o vindeiro día 15 de agosto teremos unha axenda un pouquiño máis cheíña para celebramos a solemnidade de que a Virxe María, muller escollida por Deus para unha tarefa tan especial como ser a Nai do salvador, está resucitada e elevada en corpo e alma nos ceos.
Nese día teremos a presentación da Guía do Císter en Galicia, o envío de capelas domiciliarias da Virxe da Franqueira e un concerto, testemuño oración, especialmente pensada para os máis novos
Se tes oportunidade anímate e participa
OBRAS NA FRANQUEIRA. ¿Cociñas con leña ou eléctrica?
Cando sentas á mesa para un bo xantar aprecias a presentación, o sabor,
a textura, e vas deixando que invadan o teu interior unha explosión de gustos
que se amontonan. E preguntas ¿a que hora comezaches a cociñar?. E dinche que
desde hai catro, cinco ou seis horas.
Queres unha cousa rápida?, pois a eléctrica. Pero tes que recoñecer que non
é o mesmo.
Detrás do que está posto na mesa hai un labor de elección, preparación,
preliminares, e que supoñen moitos elementos que non se ven. Sofritos intensos,
ou salsas con multitude de matices.
No entorno do Santuario da Franqueira levan unhas semanas de traballos
intensos nas obras. O que se vai ver non ten nada que ver co que queda
enterrado, multitude de tubos que facilitarán o paso do cableado para os
fogares, a nova canalización de auga, o alumeado novo, a recollida de augas pluviais.
Xa sabemos que é costume cando se fai unha visita a un lugar e se está en
obras, escoitar a opinión de xentes que veñen e pontifican máis que unha
declaración dogmática, porque che hai moito enxeñeiro.
É de felicitar o traballo que hai detrás de todo isto, e o labor de
dignificación que dará en poucos metros e a calidade coa que poida estra feito.
Que confiamos en que estea o máis grande feito na Romaría. Así o pensamos.
Por certo, nas rúas de entrada hai uns carteis que poñen “estrada cortada”.
Pois son bastantes os que aínda co cartel, as vallas, os obstáculos, meten o
automóbil ata onde poden chegar. Mira que somos terquiños. Sempre me chamou a
atención que nas aldeas parece que as normas son orientativas ou suxestivas.
Porque mira que hai sinais de prohibido estacionar. Pois aínda así, cantos
domingos detrás da igrexa se fai un tapón porque alguén deixou o coche debaixo
de dous sinais e diante da entrada do adro.
O que dixen. Cociña, lenta, a lume e con calma. O ben feito ben parece.
Unha aperta
Feliz día
Xabier Alonso
A Franqueira
04-08-17
martes, 25 de julio de 2017
SANTIAGO APÓSTOLO
Amigo do Señor.
Así lle chamamos ao patrón das nosas terras, que, alentado polo impulso do Espírito cheo ata a fin do mundo anunciando a Boa Nova. Nesta fe apostólica estamos edificados. Na amizade de quen foi chamado a ser pescador de homes. Do que escoitou as verbas de Salvación, quen contemplou as accións do Reino. En quen foi testemuño dos momentos máis íntimos do Señor, a resurrección da filla de Xairo, a Transfiguración ou a oración na horta das Oliveiras. Santiago, pais de peregrinos, que encamiña nas estrelas do ceo e guía o noso camiñar cara ao Sol invicto Cristo Resucitado, o que nunca se deita e non fenece, senón que alumea coa luz da Vida.
Apóstolo Santiago, roga por nós.
Hoxe celebra o seu santo patrón a parroquia de Prado da Canda coa Misa ás 12,15 da mañá e a procesión.
Na Franqueira as Misas son ás 11 da mañá e ás 5 da tarde
Feliz día
Xabier Alonso
A Franqueira
25/07-17
miércoles, 19 de julio de 2017
A FRANQUEIRA. CAMIÑO DE CARIDADE
A programación deste curso que xa ten rematado centrou os seus obxectivos na Eucaristía e Caridade. Dous pilares no que se edifica o edificio da nosa fe. Queremos, neste tempo do verán e nas semanas previas á celebración da Romaría da Natividade da Virxe María, adentrarnos nunha peregrinación interior, que nos adentre no Misterio de Amor que é a Eucaristía e nos encamiñe cara ao irmán necesitado, presencia do Señor no pobre.
Por esta razón estaremos:
- Vivindo máis fondamente a Eucaristía diaria, coa participación activa, os cantos, a reflexión.
- A Eucaristía dominical como renovación pascual semanal
- No Sacramento da Reconciliación como encontro coa Misericordia entrañable do Pai
- Coa lectura compartida da Sagrada Escritura no grupo de Biblia
- Na Adoración Eucaristíca como tempo de contemplación e silencio do amor
- Coa oración polos enfermos e os seus familiares como cercanía ao sufrimento
- Coa pregaria polos nosos finados e os seus familiares, tenrrura esperanzada do Resucitado
- Na oración familiar como unha chamada de comunión entre o Santuario e os nosos fogares
- Coa visita a quen o precise para o acompañamento e a cercanía
- Co equipo de Cáritas interparroquial, expresión da caridade da Igrexa
- Coa Campaña "Enlázate pola Xustiza" unha proposta de conversión apostando por un estilo novo de vida.
- Co canto agradecido e oracional do coro, ledicia do corazón que nace do recoñecemento do amor
O noso empeño está en deixarnos conducir por este amor que abrolla do corazón de Cristo e, no peregrinar acompañados e axudados por María, Virxe da Fonte da Franqueira, servir mellor deixándonos amar por El e achegarnos amando aos irmáns.
Xabier Alonso
A Franqueira
19-07-17
domingo, 16 de julio de 2017
ESTRELLA DE LOS MARES
| Imagen de la Virgen del Carmen en A Franqueira |
Hoy celebramos a la Bienaventurada, Bendita, Feliz, Virgen María del Monte Carmelo. Hoy ponemos la travesía de nuestra vida en el corazón de la Madre. Hoy, cruzamos mares indómitos para sentir la serenidad del regazo de la Madre. Hoy, perdidos en tinieblas, dejamos que la luz de a fe nos guíe para llegar a puerta seguro. Hoy, hombres y mujeres de la mar, salen en travesía alegre para que nuestra Madre bendiga con su presencia el trabajo de cada día.
sábado, 27 de mayo de 2017
RELIGIÓN COMERCIAL
Resulta recurrente acudir al texto de la expulsión de los mercaderes del templo para justificar las críticas a los desmanes entre religión y negocio. Lo mismo sucede con el texto de "a Dios lo que es de Dios y al César lo que es del César" para poner palabras de Jesús a la separación entre Iglesia y Estado, entre política y religión, entre creyentes y sociedad.
Dejadme que hoy sea autocrítico y permítanme que también pueda expresar situaciones que no me gustan y que nos atañen a los creyentes, porque no somos fieles a lo que nos pide el evangelio, y a los no creyentes, porque en muchas ocasiones es motivo de escándalo y aleja de toda posibilidad de abrazar la fe, pues si los que la profesamos no lo hacemos de forma realmente vital y alegre, ¿ quién se apunta a esto?. Bien es cierto que todo es debido a la Gracia de Dios, pero también es responsabilidad nuestra.
¿Cuándo podemos hacer de la religión un negocio o un comercio?
- Cuando perdemos la perspectiva de la fe y nos mundanizamos haciendo de la Iglesia, no una comunidad de hermanos, sino una asociación o una institución y en lugar de buscar la voluntad de Dios aunamos voluntades que nos ensalzan a nosotros.
- Cuando nos marcamos objetivos de supervivencia o de mantenimiento para que esto no se hunda.
- Cuando nos "casamos" con el "poder" para no quedar mal, o sacar beneficios y no crear conflicto.
- Cuando renunciamos a buscar la verdad y nos entretenemos en buscar éxitos.
- Cuando estamos alejados de la realidad y nos ponemos ha hablar de cosas divinas sin pisar en el suelo.
- Cuando en lugar de transmitir fe y confianza en el amor del Padre se crea temor, superstición y hacemos depender al hombre de incógnitas en que la fe se convierte en lo irrazonable e incomprensible y el oscurantismo de lo que no se sabe.
- Cuando nuestro dios no es el de Jesucristo, sino, el del dinero, el éxito, el poder, el prestigio, el honor, perdiendo el amor a la pobreza, abandonando la austeridad, dejando la providencia sin trabajo, matando la humildad, dejando de ser siervos para hacernos señores
Esto, aún a pesar de lo que crean algunos de los lectores, no es una denuncia al estamento clerical solamente, sino abierta a todos, porque
- ¿Quién no ha convertido su relación con Dios en un negocio de favores, me das y yo te doy, me ayudas y yo te prometo?
- ¿Quién no ha abandonado la oración, o la vida sacramental, haciendo de la fe un ritualismo vacío que va aumentando el riesgo de estar viviendo en un mundo mágico?
- ¿Quién no ha preferido el dejarse llevar por una fe de milagros y fenómenos extraños, a razonarla, formarse y conocer?
- ¿Quién no ha dejado pasar las oportunidades de hacer el bien por el simple hecho que nos complica la vida?
- ¿Quién, en algún momento, no ha pensado en esto de los mandamientos y las normas es un rollo y una carga pesada y quiero ser libre?
Creo , por desgracia, que mayor o menos medida, si configuramos el ámbito de la fe a nuestros gustos o pareceres, estamos manipulando a nuestro beneficio, y eso, es un comercio.
Y ahora es cuando retomo los texto del Evangelio. El primero, la expulsión de los mercaderes del templo, Jesús les dice "habéis convertido la casa de mi Padre en una cueva de bandidos". Pues bien ¿cual es la casa del Padre?, ¿dónde habita Dios?. Cuando David tenía la pretensión de construir el Templo de Jerusalén, Dios lo bendijo con la promesa de que en su casa habitaría el Señor. En su descendencia estaría el templo eterno. Jesús, el que "destruye el templo y lo reconstruye en tres días", le devuelve al hombre la dignidad de ser "templo de Dios" en que habita con toda su fuerza. Por eso, desalojar a los comerciantes, es expulsar todo aquello que está comerciando con el hombre haciéndolo esclavo. ¿Cuántos se benefician de los sufrimientos de los más débiles, de los inocentes, de los pobres?, ¿cuántos esclavos más tiene que haber?, armas, prostitución, niños soldados, niños esclavos, drogas, alcohol, terrorismo, violencia doméstica ¿es que acaso Dios no habita en ellos?. Es más "cuando a uno de estos le hicisteis el bien a mí me lo hicisteis"dice Jesús.
"Dad al César lo que es del César y a Dios lo que es de Dios" es la segunda frase. La moneda que estaba Jesús viendo tenía grabado el rostro del César y con la leyenda de su divinidad. ¿A quién quieres adorar?. Los dioses y señores de este mundo van y vienen, y vuelven con sus "verdades" que nos intentan convencer de su producto como el mejor, cuando se ha convertido la política, la cultura, el ocio, lo humano en un intercambio de comercio al mejor postor y al mejor beneficio. Cuando la economía, la política, la cultura, el ocio, lo que busca es beneficio, pierde a la persona de su horizonte y se convierte en un comercio.
Quiero dar un paso más e invitaros a la corresponsabilidad, al trabajo en comunidad, a la búsqueda de la voluntad del Padre, a adorar al Señor en espíritu y en verdad, en postrarnos al servicio del más pobre, a abandonar toda pretensión de poder. a ser en definitiva más fieles al evangelio.
Feliz día
Javier Alonso
A Franqueira
27-05-17
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


