NOVENA DA FRANQUEIRA. Día 7 Don do temor de Deus.

 NOVENA DA FRANQUEIRA. Día 7 Don do temor de Deus.

Nas fraxilidads é onde se nos manifesta a grandeza do amor. Non teñamos medo ao mundo, di ao Señor, senón que confiemos como un neno no colo da súa nai. A sementeira de dons, dos agasallos do Espírito, que recibimos inclúe o que cahma o Temor de Deus. Non é que lle teñamos medo, senón o sorprendidos que nos atopamos ante a inmensidade do seu amor. É esa experiencia contemplativa que nos agarima no noso corazón, pacifica a nosa mente, impulsa un alento de vitalidade que nos fai superar as dificultades. Sentirse pequeno, pois dos pequeniños é o Reino; facerse humilde, pois a grandeza nos fai mirar máis alto; acollerse na incapacidade, pois somos limitados. É a grandeza de Deus que nos desborda por todas partes.

María contempla, acolle o misterio, gústao, e fai que a vida se converta nun canto de loanza continuo.

Seguindo a tradición a parroquia de Mondariz balneario peregina neste venres a preparar o seu camiño coa xente maior e os enfermos. Por esta razón pomos unha foto dos anos 70 do pasado século

NOVENA DA FRANQUEIRA: Dia 6. don de piedade

 

NOVENA DA FRANQUEIRA: Dia 6. don de piedade

Hai verbas que poden ter un doble sentido, positivo ou peiorativo. Cando se fala de "beatas" referídose a persoas cunha vivencia fonda de fe, incluso o termo beata son mulleres que reciben o recoñecemento da beatificación por parte da Igrexa por unha vida santa. Pero, cantas veces temos escoitados declarar de forma despectiva a unhas mulleres ou homes como "beatas" porque van a Misa ou rezan o Rosario, ou participan na Igrexa cun compromiso firme. Son os que lles declaran santurróns.

Pero beata significa tamén feliz, benaventurada. Así decían os clásicos "de Beata Virgine María", da benaventurada, feliz, ditosa... veño a traer este termo pois neste día pedimos o don da piedade. É experimentar en cada momento a presenza do Señor, vivir en presenza, en diálogo íntimo, en oración continua convertendo a vida en loanza, bendición, acción de grazas. 

Na foto de hoxe quixen por un nutrido grupo de seminaristas nun encontro dos anos 50. Todos dispostos nun ensaio na Franqueira para participar dos cultos á Nosa Señora. Hoxe rezamos polas vocacións. Que a Nosa Señora axude á mocidade a vivir en Espírito e Verdade para adquirir o discernimento e decidirse nunha resposta positiva á chamada do Señor.

NOVENA DA FRANQUEIRA. Dia 5. don de ciencia

 NOVENA DA FRANQUEIRA. Dia 5. don de ciencia

É necesario un bo exercicio de ir avanzando nas entrañas da vida para comprender o porque das cousas. a ciencia, don que pedimos hoxe ao señor, non é so ese ir investigando, senón, saber cal é o movemento interno da existencia. 

As pascuillas é unha Romaría que celebramos na fin do ciclo pascual. Pedimos por medio da Virxe María, a bendición da nosa sementeira. Coñecer os ciclos das estacións, cada un dos momentos nos que se establecen os traballos, responde a unha "aceptación" do deseño realizado por Deus. El é o creador, e a creación e a harmonía na que cada tempo, cada momento ten o seu sentido. O pecado é desorde, alterar o que Deus estableceu. Ás veces vemos como a humanidade foi provocando na súa ansia de posesión e de poder, facer un desorde que provoca as lesións da creación; contaminación e, aínda máis as consecuencias que conleva. A ciencia debe achegarnos non so ao coñecemento, senón ao respecto inerno do que Deus nos foi regalando, Non somos donos, senón que, vivimos de aluguer e debemos coidar da casa común que nos foi dada

Os froitos que presentamos son imaxe dun labor cotiá, dunha tarefa comunitaria, dun agradecemento desde o asombro e a gratuidade.

María recibe as nosas ofrendas para facernos partícipes da mesa compartida na caridade. Neste día, asemade, imos pedir pola paz no mundo. 

NOVENA DA FRANQUEIRA. Día 4. O don do consello

 

NOVENA DA FRANQUEIRA. Día 4. O don do consello

Consejos tengo y para mi no tengo, di un refrán moi aleccionador. O don que hoxe pedimos que nos renove o Espírito é a capacidade de saber decidir conforme á vontade de Deus. Don, a gasallo, semente que dará froito na constancia de poder elaborar un camiño que se vai facendo en nóa. O consello axuda a ser decididos na opción fundamental. Hoxe asistimos a unha carreira de decisións impulsivas que fan cambiar de forma continua as decisións. Así como non hai tantos anos desde a infancia e adolescencia poderiamos pensar que unha persoa ía forxando a súa vocacioón, hoxe vanse alongando os tempos e facendo que as opcións sexan na edade adulta.

María configurou a súa vida desde unha opción decisiva do si a Deus. A resposta a ser a Nai do Mesías Señor, é a manifestación dunha vida configurada desde un deixarse aconsellar polo Espírito. Dicir si  é configurar toda a súa vida ao servizo da maternidade que se fai extensiva no tempo desde que participa da resurrección pola Ascensión aos ceos. 

María, Nai do Bo Consello, Nai da Palabra que nos axuda a discernir, roga por nós

NOVENA DA FRANQUEIRA. Día 3: don do Entendemento

 NOVENA DA FRANQUEIRA. Día 3: don do Entendemento

Ti enténdesme? Escoitamos moi tas ocasións. Eu prefiro que se diga, Expliqueime?.
Non é o mesmo que te entendan a que te fagas entender. Creo que Deus é moi claro na súa palabra, unha e outra vez nos di que nos ama, non so de palabra segón cos feitos. Ás veces precisamos do don do entendemento para adentrarnos no pensamento e no corazón no íntimo do mesmo Deus. Mais ainda, reveloiu, sacou á luz do noso coñecemento, na linguaxe que comprendéramos o inalcanzable do seu mesmo ser.

O Espírito Santo derrama sobre nós o don do entendemento, do que é ben exemplo a mesma Virxe María. Ela coñecía ben a tradición do seu pobo, leía a Escritura e oraba cada día, proclama cos pobres as marabillas do amor de Deus e sábese ditosa, benaventurada na súa humildade. De feito, vai traballando no seu intenrior intentando comprender, ir mentendo viva a chama da novedosa presenza do Señor.

Deus fálanos tamén estes días no canto de bendición na que cada un dos romeiros canta as grandezas do Señor. 

NOVENA DA FRANQUIERA. Día 2 Fortaleza

 

NOVENA DA FRANQUIERA. Día 2 Fortaleza

Xa estamos metidos de cheo en ambiente romeiro. As campás e as bombas anunciban onte á tarde o día de comezo. Xa a Nosa señora está no seu trono, o carro de labranza, xa os días son conversas de como imos vivir o luns. Xa as parroquias ven preparando a súa feligresía. Onte lembramos que o don da sabedoría nos achega ao misterio de Deus a través da contemplación do misterio da vida e das persoas. Hox, concorde na oración, isto é, cun so corazón, manifestamos que na nosa debilidade o Espírito derrama en nós a fortaleza. 

O Espírito nos configura en Cristo para que os medos non entren a vivir no fogar do noso corazón. A fortaleza , como agasallo do Espírito, derrota a acedia e a mediocridade que en tantas ocasións nos invade o corazón.

María cultivou cada día este don mantendo vivo no traballo de cada día a oración no diálogo entrañable con Deus. Así poido menterse firme onda a cruz e recibir do seu Fillo ser a muller forte que coida aos fillos que viven o misterio da dor e do sufrimento. A Nai forte que está ao carón das cruces dos seus fillos.

Celebremos con gozo este día da Ascensión do Señor que nos envía a sermos mensaxeiros do Evanxeo coa forza da súa palabra

 

NOVENA DE A FRANQUEIRA Dia 1. Unánimes en la oración

 NOVENA DE A FRANQUEIRA Dia 1. Unánimes en la oración

Todos ellos perseveraban unánimes en la oración, junto con algunas mujeres y María, la madre de Jesús, y con sus hermanos. Hch 1,14

A lo largo de estos días iremos haciendo realidad esta experiencia fundante de Pentecostés. María ocupa el centro de la escena. Une en oración no solo a los apóstoles, sino a los que están a la espera del Espíritu. María transmite la materna vinculación que no se detiene ante las contrariedades. Su mirada traspasa los corazones y convierte un espacio cerrado en una oportunidad de encuentro. Ella que había aceptado en silencio parir a su Hijo en la miseria de un establo convirtiéndolo en un hogar abierto a los pobres junto al que se hace pobre, ahora, en el Cenáculo, hace que la pobreza y la fragilidad de los corazones sean hogar de encuentro con el Espíritu para una familia universal que está llamada a hablar el lenguaje de la Caridad Fraterna.

Estos nueve días de oración que iniciamos esta tarde en el Santuario de A Franqueira son la respuesta a la invitación de María a estar unánimes en la oración. Hoy nos vamos a fijar en esa expresión: unánimes. Esta palabra procede de una sola alma. No es por lo tanto el que tengamos un mismo deseo, una misma intención, sino que respiramos (ánima, aliento, vida) al mismo compás, respiramos para tomar fuerzas y seguir adelante. 

Este primer día de la novena pedimos al Señor que derrame sobre nosotros el don de la sabiduría para tener una mirada divina de la realidad, descubrir el alma de los acontecimientos, de la propia historia, discernir un mensaje de amor que lo llena todo. 

VIRXE DA FRANQUEIRA, TRONO DE LA SABIDURÍA