lunes, 2 de septiembre de 2019

POR FIN (4º día da novena)

Chegar ao final é un motivo de gozo. Simeón e Ana estaban á espera da luz das xentes e gloria de Israel. Dous velliños, que con serenidade e ilusión non deixaron de confiar. O templo de Xeusalén converteuse nunha marea de risos, gargalladas, bágoas de ledicia, abrazos de satisfacción. Agora, os xeonllos trementes están anclados dando seguridade como a áncora dun buque. As mans artrósicas saben soster no colo ao meniño nado na miseria. Os ouvidos son abertos para escoitar co balbor dun choro de infante a Palabra creadora dunha nova xeira. Todo se renova e fai que agora os dous anciáns se convertan en testemuñas da vida.
Hoxe lembramos na pregaria ante a Nosa Naiciña aos anciáns. Pomos diante dela as verbas de homes e mulleres anceiantes de luz no camiño da vida.

Xabier Alonso
02-09-2019

domingo, 1 de septiembre de 2019


ALEGRÍA DO CEO E PAZ NA TERRA (3º día da novena)

Esta madrugada un bo grupo de mozos e mozas chegamos a tocar o ceo, pois ascendemos ata o Coto da Vella naXI pererinación da mocidade. Unha vez máis María  achegounos a Xesús. Con ela fomos facendo o camiño da fe, da amistade e da alianza co Señor. Unha camiñata de máis de 10 kilómetros que se converten en 10 oporunidades para a ledicia: entusiasmo, esforzo, comuñón, compañerismo, presenza, cansanzo, satisfacción, silencio, escoita, chegada.

Hoxe, dedicamos este domingo aos enfermos e a Pastoral da Saúde. Cada día, ao longo do ano, moitos poñen a súa pregaria diante da Virxe pedindo a saúde. Non é unha petición sen máis, é a súplica con nomes, historias e sofrimentos. E ela responde, dándonos a Xesús, saúde, salvación. Quen se fai, non so solidario coa dor das persoas, senón que a fai súa e a recompón en lugar de salvación, de sanación, en espazo vital no que se nos da unha palabra de esperanza. 

Un grupo de voluntarios acompañarán toda a xornada para explicar aos peregrinos a misión dos equipos de pastoral da saúde nas parroquias e nos hospitais.

tamén daremos a coñecer o percorrido das Reliquias de santa Bernardette desde Lourdes e que en proxima datas (do 15 ao 17 de setembro) estarán na nosa diocese.

No texto da novena escoitamos a voz dos anxos anunciarlle aos pastores o nacemento da saúde do mundo, da humanidade cansada e enferma polo pecado, na que un neno nado na miseria ven cambiar o rostro da nosa comunidade. 

Onte á tardiña os nenos e nenas que estiveron na novena e participaron deste día, foron para todos motivo de ledicia e de recuperarmos ese desexo de ser como eles. 

Gloria do Ceo, paz na terra aos homes de boa vontade. Abre a vida a ledicia da tenrura dun neno que ven salvarnos

Xabier Alonso

sábado, 31 de agosto de 2019

UNHA VISITA CHEA DE ALEGRÍA. (2º día da novena)

Unha enchenta de felicidade poder escoitar o saúdo de María. Si, hoxe, ela ven a nós e tráenos a presenza do seu Fillo. Enxendrado no seu ventre, movendo á súa Nai para levar a caridade ao fogar de Sabela e Zacarías. Hoxe, María, pronuncia o noso nome e ven visitarnos. Necesitamos sentirmos unha vitalidade renovadora, un alento de esperanza, unha ledicia que salta ata o ceo. Desdo o interior do seu ventre ata os cumes do Altísimo. 

E nós respondemos como Sabela, Bendita tí por terdes crido. Bendita María pola túa fe, que está a chamada a ser a nosa. Bendita tí por sacarnos do letargo, da tristura, do desalento, do cansanzo e falarnos da vida nova que se presenta ante o mundo.

Bendita ti, benditos nós, por termos acollido esta fe. Bendito sexa o Señor.

E María proclama as marabillas do Señor, canta as loanzas poñendo nos seus beizos un canto agradecido, levantando no nome de cada ser humillado que Deus ergue da lama ao popbre, da fartura ao famento, dignidade ao que está na fonchanca da miseria do pecado.

Benaventurada, feliz, ditosa, María, por terdes crido

Xabier Alonso

viernes, 30 de agosto de 2019

ALÉGRATE MARÍA (1º día da novena)

María, fonte de alegría é o lema que conducirá a novena de preparación á Romaría da Franqueira.
É a primiera verba que escoita María no silencio do seu corazón, na intimidade do encontro, na profundidade do ser: alégrate. Non é un imperativo de mandato, senon, tí, que está preparada para vivir o pleno gozo, que es a chea de Graza, alégrate, pois chegou o teu momento. Está aquí o que Deus estaba a esperar desde séculos, o que a creación estaba anceiar, o que a humanidade necesitaba escoitar. Alégrate, porque hoxe é a túa hora, é o teu momento de dar a resposta. Alégrate pois o eterno fixou en tí a súa ollada. Alégrate porque hoxe está para ti, disposto todo para o amor. Alégrate, porque a vida chega á plenitude. Alégrate porque o que non esperabas que ía acontecer en ti é o desexo de Deus. 
Por isto, querido amigo e amiga, como a María tamén che digo, alégrate porque chega a hora da salvación, da vida que se fai presnete, que espera de ti a resposta, que desexa o pai escoitar o si do teu amor. Alégrate porque a palabra está preparada para entrar no teu corazón, o Espírito disposto para facela madurar, o corazón aberto para a medra do Reino.
Alégrate María, e contigo alegrámonos todos

Xabier Alonso


domingo, 18 de agosto de 2019

QUIERO QUE ARDA DE AMOR

Jesús nos declara la guerra. Una declaración formal a todas las formas y estilos contrarios al amor auténtico. El no cesa en su empeño de desarmar lo que supone la muerte de la belleza creada por la mano del Hacedor. Y esa lucha empieza en mí, y en ti, intentando cada día renovar la gracia del bautismo y destronando al hombre viejo que está poseyendo el corazón. Una situación caduca que no lleva más que a ser complaciente y consentidor, negociador con el pecado y aceptando, sin posicionamiento, todo lo que se le pueda ocurrir al hombre.
La pasión, amor ardiente de Dios, penetra tu ser y te llena de su amor.
Hoy, no puedes quedarte indiferente, toma partido, decide. La muerte no puede estar en ti, más que para destruir lo que te anula. Es tiempo de salir al campo de batalla y poner paz, de la buena, de la que Dios nos da.
No pongamos dobles juegos y estrategias inútiles que desgastan y vacían de sentido el ser del hombre. O con Cristo o sin Cristo, o con la Cruz o sin Ella, o Caridad o sin compromiso. Ponerse en decisión es luchar cada día con la apatía, la indiferencia, los miedos interiores, las comodidades. Este mundo, esta historia, esta vida, regalo de Dios no puede ser destruido por la muerte del pecado, es resucitada cada día por la belleza del Cristo en que caminamos para ser todo en El. 

Feliz domingo 
Xabier Alonso
18-08-2019


Lectura del santo evangelio según san Lucas (12,49-53):

En aquel tiempo, dijo Jesús a sus discípulos:
«He venido a prender fuego a la tierra, ¡y cuánto deseo que ya esté ardiendo! Con un bautismo tengo que ser bautizado, ¡y qué angustia sufro hasta que se cumpla!
¿Pensáis que he venido a traer paz a la tierra? No, sino división. Desde ahora estarán divididos cinco en una casa: tres contra dos y dos contra tres; estarán divididos el padre contra el hijo y el hijo contra el padre, la madre contra la hija y la hija contra la madre, la suegra contra su nuera y la nuera contra la suegra».


domingo, 11 de agosto de 2019

UN TESORO


Si el domingo pasado la llamada a no estar sometidos a los bienes. Hoy nos previene, desde la confianza, a dar un paso más, la generosidad. El tesoro donde está nuestro corazón es la bondad y la belleza, la verdad y la justicia del Señor que podamos hacer partícipes a través de nuestra vida santa. Leamos con serena calma este texto de hoy. Tu tesoro, tu corazón no son para dejar que se apolillen y se estropeen, son para compartir gozosamente con los hermanos y hermanas. Estemos atentos, el Señor viene, no embotemos la mente y no pongamos nuestros proyectos en lo superfluo, la oportunidad está en anticipar el gozo del cielo. 
Hoy, domingo, tengo la oportunidad de compartir mi corazón, mi tesoro de la fe, la alegría del Señor con los demás. Queda una nueva semana por delante ¿cómo la voy a vivir? ¿dónde pongo los acentos de lo que quiero hacer? ¿con quien voy a compartir cada día? ¿a quien voy a cuidar con mi cercanía, la escucha, el abrazo? ¿como me dejo cuidar?
Tenemos este tesoro en vasijas de barro, frágil, pero inmensamente precioso

feliz domingo 
Xabier Alonso



Lectura del santo evangelio según san Lucas (12,32-48):


En aquel tiempo, dijo Jesús a sus discípulos:
«No temas, pequeño rebaño, porque vuestro Padre ha tenido a bien daros el reino.
Vended vuestros bienes y dad limosna; haceos bolsas que no se estropeen, y un tesoro inagotable en el cielo, adonde no se acercan los ladrones ni roe la polilla. Porque donde está vuestro tesoro, allí estará también vuestro corazón.
Tened ceñida vuestra cintura y encendidas las lámparas. Vosotros estad como los hombres que aguardan a que su señor vuelva de la boda, para abrirle apenas venga y llame.
Bienaventurados aquellos criados a quienes el señor, al llegar, los encuentre en vela; en verdad os digo que se ceñirá, los hará sentar a la mesa y, acercándose, les irá sirviendo.
Y, si llega a la segunda vigilia o a la tercera y los encuentra así, bienaventurados ellos.
Comprended que si supiera el dueño de casa a qué hora viene el ladrón, velaría y no le dejaría abrir un boquete en casa.
Lo mismo vosotros, estad preparados, porque a la hora que menos penséis viene el Hijo del hombre».
Pedro le dijo:
«Señor, ¿dices esta parábola por nosotros o por todos?».
Y el Señor dijo:
«¿Quién es el administrador fiel y prudente a quien el señor pondrá al frente de su servidumbre para que reparta la ración de alimento a sus horas?
Bienaventurado aquel criado a quien su señor, al llegar, lo encuentre portándose así. En verdad os digo que lo pondrá al frente de todos sus bienes.
Pero si aquel criado dijere para sus adentros: “Mi señor tarda en llegar”, y empieza a pegarles a los criados y criadas, a comer y beber y emborracharse, vendrá el señor de ese criado el día que no espera y a la hora que no sabe y lo castigará con rigor, y le hará compartir la suerte de los que no son fieles.
El criado que, conociendo la voluntad de su señor, no se prepara ni obra de acuerdo con su voluntad, recibirá muchos azotes; pero el que, sin conocerla, ha hecho algo digno de azotes, recibirá menos.
Al que mucho se le dio, mucho se le reclamará; al que mucho se le confió, más aún se le pedirá».



Palabra del Señor