domingo, 21 de junio de 2026

A FRANQUEIRA EN TUI Nesta casa xa estamos todos. Xa temos a Nai na casa

 

A FRANQUEIRA EN TUI

Nesta casa xa estamos todos. Xa temos a Nai na casa (D Antonio Valín na homilía)

Este sábado foi un día moi especial para a nosa Dicoese. A Virxe da Franqueira visita a nosa catedral de Tui e estará a lí durante toda a semana. 

Polo paseo da Corredoira foi saudada polos que se achegaron a recibila, presidos polo Sr, Bispo e o Cabido catedral, así como  o clero tudense. Acompañados ao son das gaitas fixo o camiño con paradas orantes na escoita de reflexións e cantos. No seminario, na Porta da Pía e na Entrada da Catedral. Entrou cos sons do Himno do Antigo Reino con gaitas e órgano.

O texo do evanxeo lembrou que ao pe da cruz estaban a Nai e o discípulo xunto ás mulleres. Con María, estamos nós os discípulos, para recibir de Cristo a tarefa de sermos un corpo na comuñón de amor.

O Sr. Bispo na Eucaristía lembrou que a Igrexa Catedral é o fogar de todos, e agora coa Virxe da Franqueira nela, estamos xa todos na casa. Casa de portas abertas para saír ao encontro e para que poidan entrar os que o desexen.

Na fin da celebración fomos venerar as reliquias de S Telmo e rezar a oración do xubileo catedralicio

De luns a sábado

10,30 Rosario e Misa

Venres ás 7 da tarde Conferencia na rúa Camilo José Cela a cargo de D Angel carnicero

Domingo ás 13h Misa de despedida

sábado, 20 de junio de 2026

NON TEÑADES MEDO

 


NON TEÑADES MEDO

Despois de que Xesús ten enviado o domingo pasado aos apóstolos a anunciar a Boa Nova, sandar. liberar, resucitar... abrir camiños de esperanza, facer presente o Reino, hoxe transmítenos unha mesaxe de confianza "non teñades medo". As ameazas de querer vivir a fidelidade á fe e ser unha mostra do amor de Deus deixándose facer por el, veñen de dúas direccións: externas e internas. O profeta, se é fiel ao Señor, sempre intenterán calalo, como lles pasaba aos da Antiga Alianza e lle pasou a Xesús. Porque o ben deixa ao descuberto as maldades e incoherencia de moitos, tamén as de un mesmo, pois o camiño do ben esixe humildade e paciencia con un mesmo. Externas ameazas que non aceptan as benaventuranzas, nin a fraternidade, nin o reparto xusto dos bens. Elixir o camiño da caridade é arriscado.

As ameazas internas desgastan o corazón, atenazan a esperanza, limitan a creatividade, pois os medos son como o vértigo que se sente nunha estrada que ten ao lado un barranco. Xesús une estas dúas vías e alértanos:

Non teñades medo a ser pregoeiros da verdade. Estamos sempre en búsqueda e non debemos cesar en afondar cada día nese inmenso océano da verdade que nos esixe coherencia e fai posible o esqueleto dunha edificación que se mantén en pe e acolle a todos como nun fogar.

Non teñades medo a quen quere arrebatar a vida. Deus permanece fiel ao carón do débil, libérao das súas cuitas e lévao polos camiños do ben.

Non teñades medo ao que poñen prezo á dignidade da persoa e os venden polo beneficio económico a costa da liberdade e facéndoo dos débiles moeda de cambio. O valor da persoa humana, da súa dignidade está na entraña do mesmo Deus.

Non teñades medo. Pero ponte na pel dos que son victimas, dos que lles quitan a vida, dos que lles negan a verdade, dos que lles mercadean coa dignidade, dos que lles arrebatan a esperanza. Con eles, neles está o Señor.  


miércoles, 17 de junio de 2026

PASODOBLE De Romaxe a Franqueira

 

PASODOBLE De Romaxe a Franqueira

Xa temos comentado nalgunha ocasión o agasallo que supón que a nosa Romaría da Franqueira ten unha composición propia de pasodobre do ilustre compositor R. Groba.

Nesta ocasión traio o tema porque acabamos de adquirir un exemplar do disco en vinilo que foi grabado por primiera vez. É unhas grabación do ano 1960. Unha peza de museo que gradaremo como ouro en paño.

Para que disfrutedes da música vos poño un enlace en youtube. Vale a pena. 

video do pasodobre De Romaxe a Franqueira





sábado, 13 de junio de 2026

ESTAR, SERVIR, SANAR, LIBERAR

 


ESTAR, SERVIR, SANAR, LIBERAR

Como unha familia que se doe no sufrimento dos seus membros, o Señor, envía a cada un, como o fixo cos apóstolos, a sermos pregoeiros da Boa Nova. Xurde este imperativo das entrañas de misericordia e da mirada fonda do Señor. No evanxeo deste domingo vemos, como Xesús, se doe e sinte compaixón por toda a xente, perdida e derreada como ovellas sen pastor. Unha radiografía do cansanzo no que nos movemos na actualidade. ¿Quen pode darnos unha palabra de alento que nos ilusione? E Xesús chama, en primeiro lugar á oración. Encoméndalle ao Pai que envíe xornaleiros ao extenso campo do mundo. Chamando polos apóstolos, dálles a responsabilidade de anunciar, sanar, resucitar, limpar... unha tarefa desbordante, que necesita da forza e o impulso do Espírito. 

Hoxe, somos quen de sermos enviados a dar unha verba de esperanza, de aliviar a dor, de sandar feridas profundas, de limpar corazóns danados e lixados polo pecado, de liberar das ataduras do mal, de devolver a vida onde esmoreceu.

A presenza da Igrexa de Xesús é facerse cun corazón humano, nai entrañable, amiga nas relacións, vínculo de alianza, hospital de campaña, tenda aberta para a hospitalidade, mesa fraterna para recuperar forzas, compañeira na peregrinación da vida.

Somos Igrexa dos apóstolos, cimentada na fraxilidade do Deus encarnado e presente, que devolve a dignidade a un mundo golpeado.

Creo que relendo os discursos e homilías do papa León poderemos atopar verbas máis acertadas que as miñas para vivirmos todo isto.

Os santuarios son espazos sagrados onde se manifesta no día a día esta realidade do Espírito

Feliz domingo

jueves, 11 de junio de 2026

970 AÑOS. A Franqueira, esto sí que tiene historia

 


970 AÑOS. A Franqueira, esto sí que tiene historia

Este mes, en concreto el 9 de junio, se cumplen los 970 años del primer documento registrado, en concreto recogido por el P Jerónimo Ávalos, monje benedictino de San Martín Pinario en que recopila distintos manuscritos referentes a la historia de los monasterios. 

Este, fechado el 9 de junio de 1056, recoge el reconocimiento del Rey Fernando I de León de un monasterio fundado en las montañas in ipsa villa francaria. Unos orígenes que se reconocen en la vida de santidad de unos hombres que buscan la paz y la armonía en la soledad de la naturaleza más agreste. 

El monasterio de A Franqueira hunde sus raíces más antiguas en San Martín de Dumio, en plena expansión monacal y evangelizadora en el reino de los suevos. Una vitalidad silenciosa que penetra y transforma la sociedad posromana y que estaba encontrando una nueva ruta que orientara no solo en lo político, económico y social, sino que recuperase a través de la fe el camino de la verdad tan deseada en el corazón de las personas de todos los tiempos.

Hoy sigue siendo actual que en este lugar, marcado por la presencia de la Madre de Dios, siga llamando a cada uno a realizar la peregrinación de la santidad comenzada en el bautismo. Igual que aquellos varones santos contemplemos en el silencio la voz de Dios.

Trascribimos el texto del Rey Fernando y su traducción. 

in monasterio francaria territorio sci martini cacumine montis vilicorum quod viri in sancta vita degentes fundaverunt et allii post multa per se restauraverum in melius infra terminos anticos. Ego Ferdenandus rex et sancia regia... testo atque confirmo ipsi monastrio supradicto homines qui in ipsa villa francaria sunt habitantes vel ipsi monasterio usu ingenitatis srvientes... facta scriptura testamentis Vº idus iuni, era CIª post peracta millesima.

En el monasterio de Franqueira, en el territorio de San Martín, en la cima de la montaña, hombres que vivían una vida santa fundaron y otros posteriormente restauraron para sí mismos para mejor dentro de los antiguos límites. Yo, el rey Fernando y la sanción real... doy testimonio y confirmo al mencionado monasterio a los hombres que viven en la misma villa de Franqueira o sirven al monasterio por medios naturales... testamentos escritos hechos el día 5 de junio del año 110 después de la finalización del milenio. El cómputo de fecha es el 9 de junio de 1056.

 

lunes, 8 de junio de 2026

A FRANQUEIRA Un programa da TVGA e un artículo na Prensa

 


A FRANQUEIRA

Un programa da TVGA e un artículo na Prensa

Non deixamos de vernos sorprender polo que provoca a presenza da Virxe da Franqueira. Nesta ocasión comparto convosco un programa emitido na Televisión de Galicia o pasado domingo na franxa matutina. O progrgama relixioso que habiltualmente se emite ás 9,45 foi adiantado pola visita do Papa. Para que o poidades disfrutar aquí vos envío o enlace. Vale a pena escoitar as testemuñas da Romaría e da devoción á nosa Virxe da Franqueira. Graciñas

https://www.agalega.gal/videos/detail/372003-polo-caminho-da-fe-07-06-2026

O xornal La Razón publicou tamén un artículo dedicado ao Santuario. 

https://www.larazon.es/galicia/misterioso-santuario-gallego-que-llegan-miles-personas-buscando-curacion-hace-siglos_202606066a21ed3444a9ef6825f07177.html

moitas grazas





domingo, 7 de junio de 2026

ALZA LA MIRADA . MIS OJOS EN JESÚS

 


ALZA LA MIRADA
MIS OJOS EN JESÚS

Si el Señor es el centro de nuestras miradas, el amor lo llenará todo, inundando nuestro ser más íntimo de deseos de amar. ELEGIR AMAR, como respuesta al amor primero que derrota en nosotros todo mal, destierra toda iniquidad, despeja toda duda, disipa toda tiniebla, ilumina toda oscuridad.

"Alza la mirada", "Elige amar, elige comunidad". Dos lemas que confluyen este domingo. El primero pertenece a la visita del papa, el segundo a la campaña de Cáritas de este día de Corpus. Tejen un hermoso tapiz que nos descubre la belleza de nuestras relaciones. Un movimiento de nuestro interior que se eleva en búsqueda. Toda persona quiere tener los ojos puestos en lo alto. Las miradas perdidas en el suelo, o en el móvil, impiden abrir horizontes, se constriñen a lo inmediato, se ciñen a unos centímetros cuadrados. ¿Que hay más alto? "Levántate y anda", dice Jesús al paralítico, "Sal fuera" grita delante de la tumba de Lázaro. "Mirad las mieses de los campos, ya están preparadas para la siega", "Mirad a la viuda pobre que deposita unos céntimos en la hucha, y deja más que todos", "Miró a la multitud y sintió compasión pues estaban perdidos como ovejas sin pastor"... la mirada de Jesús nos impulsa a saber ver las cosas desde otra perspectiva. Limpia mis ojos, deposita en mi tu luz, abre mi mirada, cura mi ceguera.

"Elige amar, elige comunidad" Toda elección es dinámica. Decir sí es abrirse a un proyecto, salir a lo novedoso de lo que está por venir. Desde el amor de Cristo que se desvela en la Eucaristía, memorial de su entrega, cada uno podemos decir que estamos decididos a vivir en su amor, pero no sabemos como, ni cuando, ni donde, ni con quien, ni la acogida que tendrá ni el resultado que dará... y eso es lo totalizador. Si lo tuviese todo agarrado estaría condicionando no solo mi respuesta sino mi entorno a mis posibilidades, pero la respuesta desde el amor a los retos del mundo, es saber escuchar la voz de Dios, ver el rostro de Dios, caminar en medio del mundo creado por Dios y de la historia como diálogo con Dios. Es elegir salir para el encuentro en la mirada del hermano, en la escucha del clamor y el dolor, las alegrías y las esperanzas, es elegir como quiero vivir en este mundo, vivir en comunidad tejiendo vínculos de fraternidad, de esperanza.

Alza la mirada y elige estar en Cristo.