A IGREXA APOSTÓLICA RENÓVASE COA PRESENZA DE MARÍA
Nas ribeiras do Ebro, triste e decaido, o fillo do trono ve no reflexo da auga a fondura dun proxecvto. O Reino está a ser espallado, verbas de consolo, miradas de esperanza, xestos de caridade, propostas de vida, liberdade desde o máis fondo. E aínda así, os ouvintes fanse indiferentes. "Xa noutra ocasión escoitaremos as túas historias" dirían. Así estaba a Cesaraugusta romana e toda a terra ibérica. O fillo do trono converteuse nunha lixeira aireada que non move palleira.
Volta a ver a auga do río, lembranza do lago de Galilea. "Fareite pescador de homes". E Santiago, deixándoo todo, os aparellos, o traballo, a seguridade, a familia, baixo a sorpresa do seu pai Zebedeo, segue ao carpinteiro de Nazaret. Naquelas augas do Mar de Galilea, pescan abundantes áas ordes do Señor, tormentas calmadas á palabra de Cristo, pan multiplicado para saciar á multitude, prédica intensade benaventuranzas. Resoan no interior do apóstolo as verbas do Resucitado. O peixe asado e o pan quentiño, almorzo de obreiro no labor do Reino. Lembranzas e máis lembranzas, que resoan no interior do Señor Santiago.
E unha bágoa de saudade esbara polas meixelas e cae nas augas do Ebro. "Que son eu, un extranxeiro en terra allea, como en diáspora do meu berce, falando do Deus da misericordia se so espero un novo éxito". E é que o evanxeo entra polo pequeno, a derrota dun condenado, morto no medeiro que fai posible abrir camiños de eternidade.
E nas costas do seu pensamento, unha voz de serena e tenra entra nos seus ouvidos. É a Nai do Nazareno. E este fillo enviado a anunciar a Boa Nova, resucita do seu letargo de saudade e tristura. Un pilar de pedra, signo de fortaleza, anima a esperanza e fai novas as cousas. Unha columna rexa que soporta as mágoas, faise signo da fe que permanece para sempre. Un pilar fermoso, que da seguridade, converte os medos e valentía e pon no centro a caridade.
Nos tempos de desalento olla a María, reza a María, únete a María
Neste día do Pilar, con mirada de Comunidade viva e universal, pomos aos pes da Nosa Señora a persoa do Santo Pai. O Papa León XIV recibe o ánimo da pregaria dos que cremos e confiamos na Nai da Igrexa, Nai bendita e agarimosa. Dalle nosa Señora saúde e fortaleza ao noso Papa León.





