sábado, 11 de mayo de 2019

FALTA UN MES PARA AS PASCUILLAS






So nos quedan 30 días para reunirnos na casa de María para celebrarmos a Romaría das Pascuillas. Un día, o 10 de xuño,  ao que ninguén quer faltar. Xa nos puxemos en marcha desde hai tempo cos preparativos. Este ao hai algunhas novidades, que esperamos nos axuden a afondar, se cabe no amor á Nosa Señora e o agradecemento pola fe recibida. 
O primeiro é a das obras realizadas no Outeiro, o lugar onde se celebra a Romaría. Xa é un lugar de oración, de encontro, de alegría, de vida. Na foto podedes ver os pedestais construidos para colocar as imaxes, o pasillo para as cortesías e o altar totalmente modificados. Son unha boas toneladas de pedra as que están ahí. Esta obra fíxose coa axuda de Turismo da Xunta. Como ides comprobando, pouco a pouco imos dando pasos.

O segundo, que este ano fará a ofrenda a Pastoral xuvenil da diocese. É un reto para todos. Unha diocese, como a nosa, que estamos a traballar como obxectivo pastoral a escoita, acompañamento e evanxelización dos maís novos. Acabada de publicar o papa Francisco a exhortación do sínodo sobre a mocidade. Que mellor que na nosa cita coa Virxe poidamos deixar o protagonismo a tantos xoves que peregrinan coas súas parroquias. Desde este foro, coa pastoral xuvenil fago unha chamada OS MOZOS E MOZAS QUE QUEIRAN PARTICIPAR NA OFRENDA COA PASTORAL XUVENIL E VEÑAN PEREGRINANDO COAS SÚAS PARROQUIAS PODEN FACELO. SO TEÑEN QUE CHAMAR OU ENVIAR UNHA MENSAXE  (609472591/ info@afranqueira.org) imos reunirnos para organizar. Pretendemos que sexa tamén unha oportunidade para coñecerse. daremos máis información.

Novas parroquias na Romaría. Como cada ano está a suceder están a aumentar as parroquias que se incorporan a esta celebración. Son as comunidades parroquiais da contorna do santuario as que se incorporan e o fan coa ilusión de manifestar ese desexo de aunirse a nosa Nai. Reunirse na Misa multitudinaria do luns de Pentecostés é unha manifestación dunha Igrexa viva en Cristo, animada polo Espírito, en camiño, unida, alegre, vital... esta é a Igrexa da que é imaxe María. Unha Igrexa fiel, que di si ao Señor. A REUNIÓN DAS COMISIÓNS ORGANIZADORAS SERÁ O DOMINGO 26 DE MAIO ÁS 6 DA TARDE

O día 1 de xuño comezamos a novena. Non faltedes a estes días de oración serena, sosegada, que nos une máis no Espírito para deixarnos conducir na fe da man de María.

o día 2, domingo, despois da Misa das 5 da tarde teremos o Pregón, será a cargo de D. Antón Vidal, presidente de galaxia e que grazas a el e o seu respecto ao homenaxeado das letras galegas e conveciño Antón Fraguas, podemos reeditar un libriño dedicado á Franqueira.

Estamos moi ilusionados para vivir estes días de ledicia. 
animo ás parroquias que están a preparar a peregrinación que o fagan poñendo como primeiro reto amar máis a María, imitala e darlle grazas a Deus con ela, por todo

feliz día
Xabier Alonso


domingo, 28 de abril de 2019

VIDA, MISERICORDIA Y FE



Lo primero es la felicitación pascual a todos. Son éstos unos días intensos y llenos de vitalidad. La Pascua del Señor, el paso de Dios, ha llegado a los hogares de nuestras parroquias. Esta semana, visitando a las familias, y entrando en las casas para la celebración de la bendición pascual y la visita de la cruz, tengo, en primer lugar, que dar gracias a todos por la acogida y la disponibilidad para este momento importante en la vida de nuestras familias. Es una manifestación de la fe que, a veces medio dormida, permanece en nuestros corazones. Gracias pues por la acogida y la oración.

Hoy es el domingo segundo de pascua, domingo in albis, domingo de la misericordia. Es tanta la vitalidad, la fuerza del amor del Resucitado, que no podemos más que reunirnos con los hermanos en la fe y descubrir que, en el testimonio de la comunidad del Resucitado nace la confianza en que El está en medio de nosotros. No es un convencimiento de quien no acepta la derrota de un proyecto ilusionante, sino, la que nace del regalo del Espíritu que desciende en nuestros corazones. Éstos se transforman por el amor del Señor en el lugar donde la paz del Viviente provoca el perdón que nace de la ternura del corazón del Amado.
Hoy el Señor alienta en nosotros su Espíritu que nos capacita para llevar a los hermanos, al mundo, a los hombres y mujeres golpeados por el pecado y por sus consecuencias, el Espíritu de la Misericordia.
Señor mío y Dios mío, llena de corazón de tu luz, ilumina mi ser de tu misericordia, provoca en mi vida la vitalidad de tu corazón.

Feliz domingo 
Xabier Alonso
28-04-2019

Lectura del santo evangelio según san Juan (20,19-31):

Al anochecer de aquel día, el primero de la semana, estaban los discípulos en una casa, con las puertas cerradas por miedo a los judíos. 
Y en esto entró Jesús, se puso en medio y les dijo: «Paz a vosotros.» 
Y, diciendo esto, les enseñó las manos y el costado. Y los discípulos se llenaron de alegría al ver al Señor. 
Jesús repitió: «Paz a vosotros. Como el Padre me ha enviado, así también os envío yo.» 
Y, dicho esto, exhaló su aliento sobre ellos y les dijo: «Recibid el Espíritu Santo; a quienes les perdonéis los pecados! quedan perdonados; a quienes se los retengáis, les quedan retenidos.» 
Tomás, uno de los Doce, llamado el Mellizo, no estaba con ellos cuando vino Jesús. Y los otros discípulos le decían: «Hemos visto al Señor.» 
Pero él les contestó: «Si no veo en sus manos la señal de los clavos, si no meto el dedo en el agujero de los clavos y no meto la mano en su costado, no lo creo.» 
A los ocho días, estaban otra vez dentro los discípulos y Tomás con ellos. Llegó Jesús, estando cerradas las puertas, se puso en medio y dijo: «Paz a vosotros.» 
Luego dijo a Tomás: «Trae tu dedo, aquí tienes mis manos; trae tu mano y métela en mi costado; y no seas incrédulo, sino creyente.» 
Contestó Tomás: «¡Señor Mío y Dios Mío!» 
Jesús le dijo: «¿Porque me has visto has creído? Dichosos los que crean sin haber visto.»
Muchos otros signos, que no están escritos en este libro, hizo Jesús a la vista de los discípulos. Éstos se han escrito para que creáis que Jesús es el Mesías, el Hijo de Dios, y para que, creyendo tengáis vida en su nombre.

domingo, 21 de abril de 2019

XARDÍN PASCUAL


Hoxe as igrexas están engalanadas. Entras nelas e todo nos fala da ledicia pascual. Por que din que son lugares tristes? Para nada. Están arrecendendo o aroma da vida. 
Hoxe o son das campás resoa en todas partes. Unha explosión de festa que traslada dun lado ao outro a mensaxe da vida. 
Hoxe os fogares son un correteo de xentes, novos e vellos, comparten felicitacións. Os nenos son agasallados, os maiores son reconfortados. Hoxe risos de ledicia, pois cantamos a vida.
Hoxe a luz de Deus chega ao últimos recunchos. Os tristes e desalentados non poden estar sos, os magoados e desacougados non están abandoados. Hoxe Deus fainos resucitados
Hoxe foi derrotada a morte quen tiña retido ao autor da vida.
Na maña do primeiro día da semana, ao alborexar, as mulleres van ao sepulcro. Xa foron pasando as horas, os apóstolos, medoñentos, están agochados no cenáculo. Quen vai ir? Elas. cos aromas e os ungüentos. Cos panos e a tristura. Necesitan tocar por última vez o cadáver do Señor. Van tristes, o corazón valeiro, pois roubaron ao amor da súa vida. Labor feminina, non por ser exclusiva, senón porque so coma elas saben de sufrir. Co corazón partido atopan o sepulcro valeiro.
Agora, irmás, sodes para nós as mensaxeiras. Espabilarnos os corazóns para berrarnos "non está o Señor no lugar dos mortos"
Saíde, saíde e correde polos vieiros, anunciade aos corazóns baleiros, entrade nos fogares tristeiros, arremetede contra a morte, pois con Cristo temos vencido.
Benqueridos irmáns, a vos proclamo CRISTO ESTÁ RESUCITADO
FELICIDADES

Feliz Pascua
21-04-2019

viernes, 19 de abril de 2019

VIERNES



Y el silencio se rompe en medio de la noche. Bullicio. Escándalo. La injusticia llega al cielo. Dios es sometido a los hombres. Una madrugada espesa. Un amanecer lento. Cadenas y lágrimas. Y una, y otra vez, acusa a Dios mismo. ¿Eres tú?, ¿quién eres?. Es la pregunta ¿eres quien viene a reinar? Oh, no, déjanos en nuestras miserias, en nuestro lodo y barrizal, en nuestra muerte. ¿Vida? No. Deja que nuestras risas superficiales sean a cuenta del otro. 
Violencia. Golpe a golpe. Sangre. Silencio.
Y la madera, olor a madera cortada, serrada. Es el olor de tu casa. Abraza ese tronco, es tu único abrazo. Hasta que llega tu madre. Huele a abrazo y calor, a frescura. Ahora sí. Ahora ya el peso es suave, el yugo ligero. Ahora el amor está entero.
Y en el horizonte un árbol. Luz y tinieblas. Reina el perdón, la misericordia. Ahora es tiempo de vida. ¿Vida? 
Se detiene el tiempo. ¿Es noche? Es la noche del hombre, comienza un tiempo nuevo. 
Ahora el hombre se abraza al madero y sabe lo que es vida.

Xabier Alonso
Viernes santo
19-04-2019

jueves, 18 de abril de 2019

LAVAR LOS PIES




Un gesto es suficiente. Una mirada. Una palabra. Un mandamiento: lavaos. Servid al Señor en el hermano que tienes junto a ti. Es el mandato del amor, la señal de nuestra identidad: amar, solo amar. Servir, solo servir. Ponerse y adorar a quien se hace presencia, sacramental en un trozo de pan, en un poco de vino. Presencia de caridad en la mirada de un niño, en el dolor de un enfermo, en la piel desnuda del pobre, en la soledad del encarcelado, en el caminar de migrante, en el pesar del refugiado, en el dolor del abandono, el pesar del desprecio. No busques, solo abre los ojos, espabila el oído, atento a lo que sucede, abierto a lo que viene.
Hoy, hermano, hermana,; hoy, en silencio ponte a ras de suelo y siente el latir de un mundo que clama y grita. Vierte el agua del Espíritu para lavar, sanar, limpiar. 
Amaos, dice el Señor, unos a otros. Amaos como yo os he amado.
Amar hasta morir. Acariciados en el silencio, en la noche, en su amor.

Xabier Alonso
18-04-2019





Lectura del santo evangelio según san Juan (13,1-15)

Antes de la fiesta de la Pascua, sabiendo Jesús que había llegado la hora de pasar de este mundo al Padre, habiendo amado a los suyos que estaban en el mundo, los amó hasta el extremo. Estaban cenando, ya el diablo le había metido en la cabeza a Judas Iscariote, el de Simón, que lo entregara, y Jesús, sabiendo que el Padre había puesto todo en sus manos, que venía de Dios y a Dios volvía, se levanta de la cena, se quita el manto y, tomando una toalla, se la ciñe; luego echa agua en la jofaina y se pone a lavarles los pies a los discípulos, secándoselos con la toalla que se había ceñido.
Llegó a Simón Pedro, y éste le dijo: «Señor, ¿lavarme los pies tú a mí?»
Jesús le replicó: «Lo que yo hago tú no lo entiendes ahora, pero lo comprenderás más tarde.»
Pedro le dijo: «No me lavarás los pies jamás.»
Jesús le contestó: «Si no te lavo, no tienes nada que ver conmigo.»
Simón Pedro le dijo: «Señor, no sólo los pies, sino también las manos y la cabeza.»
Jesús le dijo: «Uno que se ha bañado no necesita lavarse más que los pies, porque todo él está limpio. También vosotros estáis limpios, aunque no todos.»
Porque sabía quién lo iba a entregar, por eso dijo: «No todos estáis limpios.» Cuando acabó de lavarles los pies, tomó el manto, se lo puso otra vez y les dijo: «¿Comprendéis lo que he hecho con vosotros? Vosotros me llamáis "el Maestro" y "el Señor", y decís bien, porque lo soy. Pues si yo, el Maestro y el Señor, os he lavado los pies, también vosotros debéis lavaros los pies unos a otros; os he dado ejemplo para que lo que yo he hecho con vosotros, vosotros también lo hagáis.»



martes, 16 de abril de 2019

TRAICIÓN, NEGACIÓN, AMOR



Traición y negación.
Oscuridad en el corazón.
Muerte que viene vida que nace.
Negación y traición.
Haz lo que tengas que hacer.

El Señor a sabiendas de lo que sucede, no lo impide, ni con la palabra.
El dispone al hombre para que decida.

La decepción del traidor que pensaba en el triunfo del Mesías.
La negación del valiente Pedro que con espada en mano de doblega y es negación.
Una y otra no están lejos.
Negación y traición.

Lo que tengas que hacer hazlo. Decide, es tu vida. 
En tu decisión está incluso la vida del Hijo del Hombre.
Y, junto al Señor, el amor.
Recostado en el latido del corazón el amor del discípulo.
Sin comprender, sin saber, amando.
Y ese amor está la fidelidad.

Amor que llega a la cruz. 
Amor de vida, amor de muerte.
Amor que se convierte en contemplación de la gloria.

Amor del que siente.
Amor del que escucha.
Amor del que se recuesta para conocer y gustar. 
Dame, Señor, el estar en tu amor

Xabier Alonso
16-04-2019





Lectura del santo evangelio según san Juan (13,21-33.36-38):

En aquel tiempo, estando Jesús a la mesa con sus discípulos, se turbó en su espíritu y dio testimonio diciendo:
- «En verdad, en verdad os digo: uno de vosotros me va a entregar».
Los discípulos se miraron unos a otros perplejos, por no saber de quién lo decía.
Uno de ellos, el que Jesús amaba, estaba reclinado a la mesa en el seno de Jesús. Simón Pedro le hizo señas para que averiguase por quién lo decía.
Entonces él, apoyándose en el pecho de Jesús, le preguntó:
- «Señor, ¿quién es?».
Le contestó Jesús:
- «Aquel a quien yo le dé este trozo de pan untado».
Y, untando el pan, se lo dio a Judas, hijo de Simón el Iscariote.
Detrás del pan, entró en él Satanás. Entonces Jesús le dijo:
- «Lo que vas hacer, hazlo pronto».
Ninguno de los comensales entendió a qué se refería. Como Judas guardaba la bolsa, algunos suponían que Jesús le encargaba comprar lo necesario para la fiesta o dar algo a los pobres. Judas, después de tomar el pan, salió inmediatamente. Era de noche.
Cuando salió, dijo Jesús:
- «Ahora es glorificado el Hijo del hombre, y Dios es glorificado en él. Si Dios es glorificado en él, también Dios lo glorificará en sí mismo: pronto lo glorificará. Hijitos, me queda poco de estar con vosotros. Me buscaréis, pero lo que dije a los judíos os lo digo ahora a vosotros:
"Donde yo voy, vosotros no podéis ir"»
Simón Pedro le dijo:
- «Señor, ¿a dónde vas?».
Jesús le respondió:
- «Adonde yo voy no me puedes seguir ahora, me seguirás más tarde».
Pedro replicó:
- «Señor, ¿por qué no puedo seguirte ahora? Daré mi vida por ti».
Jesús le contestó:
- «¿Con que darás tu vida por mí? En verdad, en verdad te digo: no cantará el gallo antes de que me hayas negado tres veces».


sábado, 13 de abril de 2019

TRIUNFO Y PASIÓN



Este domingo entra el Señor en la cuidad de Jerusalén. Todos se rinden a su paso. Todos reconocen su presencia. Humilde, sobre un asno, entra como el Rey triunfante. El Salvador ya está aquí. El Señor entra. Las piedras gritarán "hosanna, bendito el que viene en nombre del Señor". Es la Pascua del Señor.
Triunfo y pasión, apasionada entrada en la gloria, por la que el hombre se hace partícipe de la pasión del Dios hombre por la humanidad. Pasión de vida, de ofrenda. Pasión en cada paso por la calle de amargura, de un lugar a otro, convirtiendo la ciudad en una carta de amor que señala el paso de quien a cada suspiro se hace entrega para dar vida. Da la vida para que tengamos vida.
Os invito, queridos, a que vivamos apasionadamente la pasión.

Este domingo tenemos los siguientes horarios

Prado da Canda: 9,45 de la mañana, Bendición de Ramos, procesión y Misa
A Franqueira: 11 de la mañana, Bendición de Ramos, Procesión y Misa
5 de la tarde: Vísperas y Misa
A Lamosa: 12,30 de la mañana: Bendición de Ramos, Procesión y Misa

Feliz día
13-04-2019