sábado, 12 de mayo de 2018

PREGÓN DE PASCUILLAS




Anota en grande no teu calendario
DOMINGO 13 DE MAIO, ASCENSIÓN DO SEÑOR, DESPOIS DA MISA DA TARDE
PREGÓN DE PASCUILLAS
A CARGO DE D. SAMUEL MONTES COSTAS,
este xove sacerdote é o responsable da delegación de pastoral xuvenil na diocese. Coa súa presencia unimos o obxectivo pastoral da nosa Igrexa de Tui-Vigo dedicado á mocidade e estes días que nos preparan á Romaría
Na foto podedes velo en Fátima nun encontro de mocidade.

Contamos contigo
Unha aperta
Xabier Alonso

NOVENA NA FRANQUEIRA. CADA DÍA UN POEMA





Bos días benqueridos amigos.
Hoxe comezamos a Novena na Honra da Virxe da Franqueira e que nos dispón á celebración da Romaría das Pascuillas. Como ben sabedes será este sábado co anuncio do inicio na tirada de bombas e o toque de campás como acostumamos. 
Ás 6 da tarde teremos o rezo do rosario e Novena, logo a celebración da Misa.
Este día teremos un grupo da mocidade da Parroquia de Guizán en Mos que fan o camiño a pe.
Un bo inicio.

Lembrade os horarios da novena
Sábados ás 6 da tarde
Domingos ás 4,30 da tarde
De luns a venres ás 8 da tarde

Aquí vos deixo o enlace para os horarios


Iremos desgranando cada día o significado de María, Nai da Igrexa. Festividade posta polo papa Francisco para o luns de Pentecostés. Pouco a poucvo poremos as reflexións desta novena.

Tamén cada día agasallaremos un poema dos que están recopilados por diferentes persoeiros que lle adicaron os seus versos á Nosa Señora da Franqueira.

Tamén hai que dicir que algúns son anónimos

Ahí vai o primeiro, titúlase "Aos teus pes, naiciña"

Aos teus pes, naiciña
acolle a miña oración
de fillo que baixo o teu manto
sinte ao seu carón
Corazón que palpita
de Vida e de Grandeza
que nace da humilde escraviña
que ten no Amor ao seu Señor
que en cada palpitar
fai o meu corazón alentar
para vivir no seu amor.

Feliz día
Xabier Alonso
12-05-2018





ID POR TODO EL MUNDO



ASCENSIÓN DEL SEÑOR



Mi paz os dejo
La paz nos dejas, sí,
pero no la paz cómoda
de los inconscientes,
ni la paz evasiva
de quien no quiere ver.
No la paz vacía
de una noche sin sueños,
o un despertar sin motivos.
Tu paz, 
cargada de razones
para plantar cara a los ídolos
y abrazar tu evangelio.
Peleada en mil escenarios 
de tribulación,
al batirnos el cobrecontra la duda,
contra la inercia,
contra el insulto 
y la indiferencia.
La paz armada
que canta el poeta.
La paz entretejida
de palabra sanadora
y silencio habitado,
de mañanas de encuentro
y tardes de ausencia,
de emoción, cuando hablas,
y preguntas, si callas.
La paz de los que buscan,
en cada día,la vida entera.
Esa paz nos dejas.

(José María R. Olaizola, sj)





viernes, 11 de mayo de 2018

ALEGRÍA PARA SIEMPRE



Nadie os podrá arrebatar esta alegría. Así de rotundo es la promesa de Jesús. Esta alegría que supera todo obstáculo, no porque se solucione, sino porque lo integras, no lo magnificas, lo sitúas en su justo lugar, lo escuchas como llamada del Señor, lo aceptas en tu historia de Salvación, lo compartes como un  momento de tu peregrinación, lo conviertes en testimonio de la vida llamada  a la plenitud. 
Es la acción del Espíritu, que llama, al que invocas, no porque la fe suponga su efectividad para lograr algo, sino la certeza de la presencia, de la vida, del amor.
Nadie nos arrebatará lo que ha sido dado con el amor oblativo. Nadie nos robará el gozo que desborda después de dar a luz, parir con dolor, que queda superado, anulado, empequeñecido, arrinconado por el gozo inmenso, desbordante, que se deba aprovechar hasta el último instante, de la vida que se abre al futuro. Esta experiencia es la que toma Jesús para manifestar el gozo del que nace en el Señor.
Hoy, abre tus ojos a la luz de la vida en el Resucitado. Hoy, abre tu corazón para que palpite en su amor. Hoy, respira hondo y llena tu interior del aire inmenso del Espíritu. Hoy, pon tu mirada en la belleza de la persona que tienes junto a ti. Hoy camina al encuentro del que sufre.
Hoy, que nadie ni nada te robe el gozo, la alegría.

Nosa Señora, sorriso do gozo de Deus, axúdanos a proclamar as marabillas do Señor

Feliz día
Xabier Alonso
A Franqueira, Prado, Lamosa
11-05-2018

jueves, 10 de mayo de 2018

XUBILEO SACERDOTAL



Hoxe celebramos un día moi especial para os sacerdotes. Celebramos a festividade de san Xoán de Ávila patrón do clero español, e ademáis, na diocese a Consagración do Seminario ao Sagrado Corazón de Xesús, festa trasladada pois a conmemoramos o 13 de maio. Desde hai preto de 100 anos poñemos a nosa oración ante a imaxe do Corazón de Xesús no claustro do Seminario menor de Tui. Un día entrañable no que facemos memoria da vida e tarefa, agradecemento polo ministerio dos noso irmáns que celebran 25, 50 e 60 anos de ordenación.
Graciñas a todos e felicidades.
Demos grazas polo labor e a entrega dos noso irmáns no traballo do pastoreo das comunidades cristiáns. O seu testemuño é signo da presenza e acompañamento, da preocupación e servizo de cristo no medio da súa Igrexa.
Que a Virxe María e S. Xoán de Ávila nos alenten e medrar en vocacións sacerdotais na nosa Diocese

Poño a reseña de cada un dos homanexeados

Bodas de Diamante (60 años): 
D. Guillermo Areán Pereira: que fue profesor de religión en Cluny y el Colegio Alba, luego muchos años misionero en Perú y a su regreso fue párroco de Priegue, Director diocesano de Obras misionales y actualmente, párroco en S. Martín de Coia; D. Jaime Gayo Feijanes, coadjutor de Oia y de Coia, capellán castrense y párroco tantos años de O Viso; D. Teodomiro Glez. Ozores, que entregó todo su ministerio a Parada de Achas, Oroso y Ameixeira; D. Isaac Penela Carbajales, que tras unos años en Mosende, Ribadelouro, Lavadores y la Curia diocesana, echó raices hace 50 años en A Guarda y O Rosal; D. Manuel Riveiro Núñez, quien ejerció su ministerio como vicario en O Sagrado Corazón de Jesús, párroco de S. Ignacio en Teis y profesor en el Instituto de A Guía , consiliario del Junior y luego desde hace casi 40 años se dedicó a su querido Porriño; D. Juan Pérez Rivas, que empieza su ministerio por Pinzás y Donas hasta que hace ya 50 años le encargan del Salvador de Corujo en donde sigue, habiendo compartido esa tarea con la enseñanza y los Cursillos de Cristiandad. 
Bodas de Oro (50 años): 
D. Juan Andión Marán, eterno, servicial y eficaz Delegado de Catequesis, fue también capellán de las carmelitas, miembro del Concilio Pastoral de Galicia, Vicario de Pastoral, profesor del Seminario Mayor y Vicario Episcopal para el Sínodo diocesano…; D. Alberto Cuevas Fernández, que ahora es párroco de la Soledad en Vigo y lleva 40 años en la Delegación de Medios de comunicación de la diócesis y en la dirección de “Parroquia”, fue también profesor de Religión, director espiritual del Seminario Menor, Pro-Vicario de Pastoral y Vicario Episcopal para el Sínodo Diocesano; D. Arturo Martínez Martínez, vicario parroquial de A Guarda y desde hace una treintena de años párroco de san Miguel de Tabagón; D. Manuel de Santiago González, después de unos años por Couto, Fiolledo y Pesqueiras fue párroco de AGuía de Randufe y Malvas hasta volver a su Goián natal hace ya una decena de años. 
Bodas de Plata (25 años): 
D. Juan Diz Miguélez, ahora Rector del Seminario Mayor, fue un tiempo Delegado de Vocaciones, profesor de religión, vicario parroquial en El Rocío y la Inmaculada, párroco de Baiña y Baredo y antes por tierras de Rebordechán, Angudes y Filgueira; D. José Manuel Lence García, párroco actualmente de S. Pedro de A Ramallosa y Parada de Miñor, fue también profesor de Religión, capellán de las Bendictinas de Trasmañó y ejerció su ministerio en Fornelos, Berducido, Calvos, Estacas, Xunqueiras, Traspielas, Oitavén, Moscoso…; D. Francisco Javier Alonso González, es ahora el párroco de San Antonio de A Florida y fue director espiritual del Seminario Mayor, vicario de La Soledad , Delegado de Vocaciones y párroco en Pesqueiras y Fiolledo… La celebración de las bodas sacerdotales quiere ser un sencillo y merecido homenaje a estos sacerdotes por su fidelidad en el ministerio sacerdotal, a lo largo de tantos años, en las diversas tareas no exentas seguramente de pruebas y dificultades, y sobre todo una ocasión de dar gracias a Dios por la generosa disponibilidad de cada uno de ellos. 

Feliz día
Xabier Alonso
10-05-2018
A Franqueira, Prado, Lamosa

miércoles, 9 de mayo de 2018

AHORA LO ENTIENDO




Necesitamos el Espíritu para comprender las palabras, acciones, gestos, el misterio de la vida de Cristo. Jesús promete a sus discípulos el Espíritu para que puedan entender. Porque a lo largo de los textos del evangelio se entrevé la incapacidad de los discípulos, la necesidad de que les explicase las parábolas, o que cuando llegase el momento de la resurrección, e incluso resucitado necesitaron que les abriese el entendimiento y les explicase las escrituras. El Espíritu hará posible que sea glorificado Jesús, porque entonces comprobamos la magnitud y la grandeza de su ser. 
Hoy, aquel artesano de Nazaret, que dedicó pocos años de su vida a recorrer pueblos y aldeas, sanando a los que estaban oprimidos por el mal, curando a los enfermos, perdonando, hablando del Reino. Hoy, este mismo, es el referente vital para millones de seres humanos, que no son anónimos, sino hijos. Hoy, este Jesús, el crucificado resucitado, es vida, es acción en el corazón de los hombres. Hoy son cientos y miles los que consagran su vida a la pasión de este mismo Jesús, y lo hacen, estudiando su vida, interpretando sus palabras, identificándose en su acción, proclamando la verdad. Los que escudriñan el genio para lograr actualizar al mundo y al lenguaje de hoy a este Jesús lo hacen por el don del Espíritu prometido. Los que actualizan los gestos de Jesús en caridad y entrega por los más pobres, lo hacen por el don prometido del Espíritu. Los que salen al encuentro del hermano para anunciarles la Buena Nueva lo hacen con la fuerza del Espíritu. Los que se unen en el amor conyugal y viven su familia como Iglesia son por la unidad en el Espíritu.
Y esto es glorificar a Jesús.

Nosa Señora, Virxe da Franqueira, axúdanos a recibir o Espírito que nos faga comprender.

Feliz día
Xabier Alonso
A Franqueira, Prado, Lamosa
09-05-2018

martes, 8 de mayo de 2018

ABOGADO



Con este nombre se designa en el evangelio al Espíritu Santo. El Señor Jesús, al despedirse, les promete a sus discípulos un abogado, un defensor.
Estamos acostumbrados a echar mano de un abogado en caso de tener un problema, resolver una duda legal, defender nuestros derechos, plantear una situación de futuro. 
¿Por qué el Espíritu prometido por Jesús es el abogado?
Pues porque ellos eran acusados por vivir un judaísmo al margen de la ley, como había hecho Jesús. Si condenaran al maestro por desobediencia a la ley y la condena había sido "legal", ahora la acusación contra los discípulos estaba clara. Jesús en el juicio, según Juan, que es el evangelista de hoy, Jesús manifestó su reinado, su justicia, la verdad. Condenaron al inocente creyendo que con su justicia rendían culto a Dios y a la verdad, al emperador y al imperio, por parte del poder de este mundo. Sus discípulos también son llamados a juicio por los que no creyeron en la verdad, por eso Jesús promete un abogado, el Espíritu de la verdad.
Dejemos que el Espíritu, nuestro defensor, nos muestre el camino de cada día.

Nosa Señora, Virxe da Franqueira, Nai de misericordia, avogada nosa
Hoxe celebramos a Euacristía solemne en honor da Virxe, 12 da mañá e 6 da tarde

Feliz día
Xabier Alonso
Franqueira, Prado, Lamosa
08/05/2018