miércoles, 26 de junio de 2019

SAN PAIO


Hoxe a nosa diocese de Tui-Vigo celebra a un dos seus fillos máis queridos: San Paio. A lembranza do neno mártir permanece a pesares do longo tempo desde o seu martirio. No ano 925 sufre a morte cruel en Córdoba por manterse fiel á fe. Unha chamada a todos a descubrir no corazón limpo e sinxelo dun mozo de 14 anos que nos convida a deixar as impurezas do corazón que nos alonxan do amor auténtico en Cristo. San Paio, Santo Paio, San Pelagio, desde a prisión asume o risco de permanecer na fe, desde a súa adolescencia asimila a madurez de saber dicir non, desde a paz no seu corazón combate a violencia que lle rodea, desde a pobreza de vida enfréntase ás tentacións de vida fácil e tesouros que lle ofrecen. 
Hoxe na nosa oración pedimos polos nenos e xoves, para que descubran a grandeza da fe e a paxión do amor limpo e sinxelo.


Podes entrar neste artículo de Guillermo Juan Morado tamén sobre o noso santo.








lunes, 24 de junio de 2019

CADA NIÑO, PROFECÍA DE DIOS

¿Que será de este niño? decían los vecinos en el nacimiento de Juan bautista. ¿Que anuncia un niño a nacer?.
Estos años, a pesar de todo, hemos tenido en las parroquias la dicha de vivir nacimientos de niños. Es una alegría compartida no solo por la familia, sino por todos el vecindario. Es un gozo compartir esta buena noticia. Niños y niñas que llenan de alegría los hogares de nuestras parroquias y que abren puertas de futuro. Aunque no todos viven aquí, no han abandonado sus raíces. 
¿Qué anuncian?
Pues traen una palabra profética de esperanza. 
Anuncian en sus padres la grandeza de la fecundidad. Como Isabel y Zacarías, ellos rebosan por todas partes alegría, gozo, orgullo, se les cambia la mirada, se les ilumina el rostro. Arrancan de sus padres lo mejor de si mismos.
Nos llaman a todos a descubrir que lo bueno, lo bello, lo más noble, viene de forma gratuita, sencilla, humilde, frágil. Que en esa fragilidad se nos descubre el corazón de niño que llevamos dentro.
Nos invita a ser profetas de vida, a no manchar con nuestras impertinencias y tonterías lo que nace en la pureza.
Nos llama a que nazcan deseos de sonreír, de jugar, de balbucear palabras inteligibles pero llenas de sentido, a abrazar, a ser lo que Dios espera de nosotros.

Juan con su nacimiento anuncia quien está por llegar, y nos descubre lo que Dios espera de nosotros. La luz de Dios ya está aquí para hacernos partícipes del gozo de su presencia.

Cada niño que nace es profecía de lo que el Señor viene a realizar en nosotros haciéndonos niños.

Feliz día y felicidades a Juanes y Juanas
Xabier Alonso
24-06-2019

Evanxeo: Lc 1, 57-66.80
    Cando a Sabela se lle cumpriu o tempo, deu a luz un fillo. En sabendo os parentes e veciños a bondade con que Deus a regalara, fórona felicitar. Aos oito días levárono a circuncidar e queríanlle poñer o nome de Zacarías coma seu pai. Pero interveu a nai dicindo:
    --Non, chamarase Xoán!
    Eles replicaron:
    --Pero se non hai ninguén na túa parentela que se chame así!
    Preguntáronlle por xestos ao pai, como quería que se chamase. El pediu con que escribir e puxo:
    --Xoán é o nome do meniño.
    Todos ficaron sorprendidos. E se súpeto ceibóuselle a lingua e empezou a falar bendicindo a Deus. A xente veciña quedou toda abraiada e por toda a montaña de Xudea non se falaba doutra cousa.Todos os que o oían dicían moi impresionados: “¿Qué vai ser deste neno?” Porque a man de Deus estaba con el.
    O meniño medraba, robustecíase o seu espírito e vivía no deserto ata o día de se manifestar a Israel.




sábado, 22 de junio de 2019

PAN COMPARTIDO (Corpus)




Eres Tú, Señor, maestro de caridad. Tu corazón inmenso acoge, escucha, alivia, acompaña, sana, propone, abre horizontes. Y cuando ya está todo hecho, sorprendes. Invitas a todos a hacerse partícipes de tu misión. El milagro es la multiplicación, pero no solo del pan. Tú, multiplicas esperanzas, multiplicas ilusiones y risas. Porque ahora, después de convocarnos en torno a ti, nos sientas al lado de los hermanos y hermanas. Sentados para ser alimentados, porque, para salir a los caminos del mundo es necesario estar fuerte, vigoroso, lleno de la fuerza que solo unidos a ti y en ti podemos realizar. Cinco panes y dos peces, lo que hay te lo entregamos, ya no es nuestro, es para ti. Tú lo recibes, bendices, das gracias y repartes. 
Nosotros, vemos a nuestro alrededor, callamos, nos sobrepasa y nos acobardamos. Esos cinco panes y dos peces hicieron posible el milagro. Para entregarlos, Tú, lograste convertir los corazones. Ya no hay egoísmo, ya no hay "esto es mío y para mí". Ahora llega el momento del compartir, de no guardar nada, de darlo todo. Ahora llega el momento de la caridad, del amor, de la generosidad.
Ahora Tú nos devuelves lo compartido en multiplicado. Ese pedazo de pan, ahora, es el alimento de vida. Ahora eres Tú, el mismo Dios, y nos los das para que lo compartamos. Misterio de comunión que nos abre a la unidad con todos. 
Gracias, Señor
Danos el pan de cada día

Feliz domingo del Cuerpo y Sangre de Cristo

Xabier Alonso
22-06-2019



LECTURA DO SANTO EVANXEO SEGUNDO LUCAS

            Naquel tempo, faláballe Xesús á xente do Reino de Deus e curaba a cantos o necesitaban. E como empezaba a caer o día, achegáronse os Doce e dixéronlle:
            ‑ Despide a xente, para que vaian ás vilas e aldeas próximas en procura de sitio para se hospedaren e para que poidan tamén comprar algo que levar á boca, porque aquí estamos nun descampado.
            Pero el replicoulles:
            ‑ Dádelles vós de comer.
            Eles contestaron:
            ‑ Pero se non temos máis ca cinco bolos de pan e mais dous peixes! A non ser que vaiamos nós mercar mantenza para toda esta xente.
            Eran uns cinco mil homes. Mais el díxolles aos seus discípulos:
            ‑ Colocádeos en grupos de cincuenta.
            Dixéronllelo, e sentaron todos. El, colleu os cinco bolos e mais os dous peixes, ergueu a vista ao ceo, bendiciunos, partiunos e déullelos aos discípulos, para que llelos servisen á xente. Comeron todos a fartar, e coas sobras encheron aínda doce cestas.


viernes, 21 de junio de 2019

AS PASCUILLAS. GRAZAS A TODOS




Benqueridos amigos e amigas. Despois dunhas semanas desconcetado das redes, voltamos a actividade. Poderiades pensar que foi para tomarme uns días de descanso despois das axitadas xornadas das Pascuillas. En parte si, pero tamén, por estarmos participando na peregrinación da Hospitalidade diocesana de Lourdes vivindo un ano máis esta única experiencia de compartir días de encontro, oración e profunda vivencia espiritual na gruta das aparicións da Nosa Señora  á meniña Bernardiña Soubirous.
Xa estamos de volta ao labor cotiá, e por iso, volvo a estar convosco.
Agora, despois desta xornadas e dalgunhas actividades que tam´ne reclamaron a miña atención, quixera compartir convosco algunhas reflexións que parten da vivencia da Romaría das Pascuillas na Honra da Virxe da Fraqueira.

1.- Unha vez máis a convocatoria foi un éxito. Cuestión de márketing? Non nos engañemos. É María, que manifesta de xeito especial neste lugar a súa presenza, quen unha vez máis nos uniu en oración como fixera nos comenzos da Igrexa apostólica. Unha chamada que fai a nosa Nai recollendo o manado do seu Fillo na Cruz, ser nosa nai e Imaxe dunha Igrexa maternal. Ao facer balance, moitos se centran nos números, e ben certo que son ben significativos. 
Este ano contabilizáronse 78 imaxes que pererinaron, algunha que estaba programada, por problemas de enfermidades non poideron asistir, esperamos a súa pronta recuperación. Pero xa manifestaron o desexo de incorporarse novas parroquias o vindeiro ano. A todos o agradecemento. 
As Misas no santuario estiveron a rebosar, e o máis significativo foi o silencio que mostra unha vez máis o desexo de orar e unirse na pregaria celebrando a Eucaristía. 
No templo, na capela da penitencia e no recinto do Outeiro estiveron durante horas varios sacerdotes celebrando o sacramento da Reconciliación, en total 8 cregos, e según o seu testemuño foi un non parar, polo que necesitamos tamén experimentar a misericordia do Señor. 
Na Misa solemne, segundo a empresa que planificou o plan de prevención, asistiron en torno a 8.000 persoas. É tamén de destacar o silencio e participación. 
Recibíronse algo máis de 4.000 comunións.

2.- Pero as cifras non son números simplemente, nesta ocasión, son cada un dos romeiros e peregrinos que fixeron deste lugar mariano unha manifestación viva da Igrexa peregrina e en camiño, unha Igrexa orante e alegre, unha Igrexa xenerosa e que se desvela por vivir a súa fe.

3.- A nivel técnico destacar algúns datos de organización: a carpa na que se recolleron as imaxes e se celebrou a Misa solemne, este ano era de maiores dimensión 80 metros de largo por 20 de ancho, o que supuxo un espazo maior e un custe superior. Este é o gasto que debemos afrontar cada ano e que supón un desembolso considerable sendo o seu prezo en torno aos 8.000€. Pero tamén garante un espazo a cuberto e a seguridade de podermos celebrar cómodamente a Euacristía.
O lugar do Outeiro vai sendo cada vez máis un espazo de fe e oración. Nesta ocasión pouidemos xa usar os pedestais de pedra que se fixeron para colocar as imaxes e o pasillo onde se fixeron as reverencias de acollida de cada imaxe, así como o presbiterio para a celebración co altar, e todos os elementos necesarios. Todo isto foi posible grazas á subvención recibida de Turismo da Xunta de Galicia no que se realizou un conveno coa Diocese de Tui-Vigo. 
Este ano, debido á nova lexislación sobre eventos e diversas actividades, foi necesaria a contratación dunha empresa especializada en deseñar os proxectos de autoprotección. Contamos para isto coa ambulancia enviada polo Concello, unha ambulancia que contratou o santuario cun custe de 540€. 
Agradecemos o traballo dos membros da Garda Civil, Policía Local que realizaron o seu labor de seguridade.
Pero tamén contamos co equipo de voluntariado da asociación Vodea e que colocaron un hospital de campaña ao lado do santuario e estiveron acompañando o dispositivo de seguridade. 
No recinto da Misa foron instalados aseos portátiles cun custe de 600€. No recinto do Santuario os aseos contaron neste día, como ven sendo desde hai anos, co persoal dunha empresa de limpeza para manter o orden e limpeza. Asemade dos aseos contan as instalacións con duchas e vestiarios para os peregrinos, todo con auga quente.

4.- Para que todo funcionase contamos coa inestimable labor dun equipo de voluntariado que preparan con esmero e cariño os diversos espazos e atención ás persoas. Deste xeito, un día tan intenso é posible, grazas ao traballo silecioso e discreto de semanas anteriores. Son os que fan que o santuario teña colocada a imaxe procesional nos días da novena, os bancos postos para permitir o acceso das miles de persoas e a atención aos que queren visitar a imaxe. Os que preparan a capela das ofrendas e están ao servizo dos romeiros que queren prender unha vela. Os que atenden a venta de recordos, un servizo que ten como obxectivo poder expandir a devoción á nosa Señora nos diversos lugares do mundo e que sirva de lembranza e oración nos nosos fogares. Os que atenden na casa para o o xantar do voluntariado. Os que atenden o servizo litúrxico para a celebración da Eucaristía e a Reconciliación. Todo feito de forma altruista e gratuitamente ao servizo da Virxe María e dos seus romeiros. A todos moitas grazas

5.- Non quero esquencer aos xoves que este ano fixeron as reverencias e cortesías acollendo e despedindo a cada unha das comitivas que participaron na Romaría. Un traballo moi duro e intenso. 
Cada parroquia conta con moitas persoas que fan posible esta festividade, e por isto tamén agradecer os desvelos e dedicación dos membros das comisións organizadoras. A todos moitas grazas.

6.- Un sincero e fondo agradecemento aos sacerdotes, tanto aos párrocos como os demáis sacerdotes que neste día se fixeron presentes. A súa é unha presneza moi importante e valorada por nós e polos membros das parroquias. 
A todas e cada unha das parroquias que participaron, a todos, o sincero grazas.
O agradecemento ao noso Bispo Luis que, como cada ano, se fai presnete nas romarías. Grazas pola súa presenza e as súas verbas.

7.- Un enorme abrazo agradecido á Pastoral Xuvenil da Diocese e ao seu delegado, D. Samuel. Ao equipo que organizou a ofrenda, tan bonita e significativa. Os xoves que prepararon os cantos, a disposición de todo e a fermosa celebraciónq ue lograron facer que todos vibráramos nunha Eucaristía inolvidable. Grazas aos músicos e cantores.

8.- Unha vez máis grazas á Nosa Señora, a Virxe da Fonte da Franqueira, por acollernos, e facer que un ano máis nos achegáramos na fe e no amor ao Señor.

No facebook tedes unha reportaxe fotográfica da Romaría

Lembrade que o vindeiro ano a Romaría será o 1 de xuño de 2020

Grazas e bo día
Xabier Alonso
21-06-2019








sábado, 8 de junio de 2019

FUEGO DE AMOR (9º día da novena)


No vale encerrarse en el cenáculo del miedo
las ventanas se abren y entra el viento que renueva.
Viento, fuego, temblor, 
y en todos, el gozo, la alegría, la fuerza, el amor.
Es la presencia del Señor
es el Espíritu que en todo penetra y llena de ardor.
Y en medio, María, 
que une en oración. 
Plegaria confiada
ahora es la Iglesia madre
reunida en comunión.
Ahora el Espíritu nos llena
de la fuerza del amor.
Canta de gozo, alaba al señor
Dios está presente
Dios es Amor.



Deus noso Pai, polo teu poder e a túa bondade a Virxe María, froito excelso da Redención, resplandece como imaxe purísima da Igrexa. Concede á nosa Igrexa diocesana de Tui-Vigo, que a venera coa secular advocación de Nosa Señora da Fonte da Franqueira, te-los ollos fixos nela, para que realizando o mandado de Xesús, se entregue ó servicio do noso pobo. Por Cristo, noso Señor. Amén.

PASIÓN DE MARÍA (8º día novena)



Firme junto a la cruz
esperando que todo se cumpliera,
ella pare con dolor
a los hijos de la luz.
En la cruz está el perdón, la misericordia,
el amor, la gracia.
Ahora es María, la madre,
de un hijo?
de los hijos renacidos en nueva alianza
Ahora, parir a cada hijo,
es el gozo de nacer
a la vida de Dios
que sacia la sed de comunión
Madre, ahora estamos a tus pies
abrazando el corazón
con siete espadas 
atravesado de dolor
Ahora, es el tiempo
de la vida y redención.



Señor, Pai bo, pola Paixón do teu Fillo acércaste ól sufrimento da humanidade. Concédenos que, a imitación da Virxe Nai dolorosa que estivo xunto á cruz do seu Fillo moribundo, tamén nós acompañemos ós irmáns que sofren, dándolles consolo e amor. Por Cristo, noso Señor. Amén.