domingo, 24 de noviembre de 2019
REQUIEM POR LA NAVIDAD
Como habéis visto, queridos amigos, he estado muchas semanas sin escribir nada en el blog. Creo que son muchos los materiales de reflexión, de muy diversa procedencia y pensamiento, que hay en el mercado de las redes. Mi pretensión, no es en absoluto, ser portavoz de nada más que lo que puede sugerir en cada momento tanto la Palabra que a veces es provocativa, espera una respuesta y sugerente para mi y que deseo compartir con vosotros.
Ayer no dejé de estar perplejo ante todo lo que está suponiendo el famoso encendido de las luces, esta competencia sin tregua con un gasto desproporcionado, el abandono del tiempo como lugar sagrado de un acontecimiento. Desde que en agosto ya tienes a disposición la lotería de Navidad, o los turrones y dulces, no deja de ser una cebo que se pone ante la voluntad débil del hombre que considera la acumulación de bienes como horizonte de su felicidad. No es solo el que nos invada un estilo consumista desorbitado, sino que se combina con un discurso pastoso y cardíaco de una Navidad que no pone su mirada en el pesebre de Belén.
La Iglesia aún no ha comenzado ni siquiera la preparación de las fiestas con el adviento. Quisiera ver las caras de alguno, que, en sus paseos entre comercio y comercio por las ciudades puedan entrar en una iglesia. Verán ausencia de adornos, austeridad, telas moradas y sobriedad. Pero una palabra, esperanza. Porque, así, como el pueblo de Israel estaba cautivo en tierra extraña y su tierra devastada, el corazón de hombres y mujeres están lejos del amor, lleno pero insatisfecho, aturdido y sin rumbo.
Y hoy, día de Cristo Rey, el signo es la cruz, manantial de misericordia.
Es en el corazón alejado del hombre donde va a nacer el Señor, el pesebre donde quiere sorprendernos la salvación. La estrella que anunciará la llegada del Señor, ¿se dejará ver en medio de tantos destellos de luces cegadoras?
Feliz domingo
Xabier Alonso
jueves, 5 de septiembre de 2019
HOXE. COMEZO DO TRÍDUO (7º día da novena)
Benqueridos amigos e amigas, xa imos paseniñamente achegándonos ao día 8. Falta moi pouquiño. Hoxe imos comezar o tríduo no que teremos connosco ao P. Abel, un xove sacerdote da Congregacion do Corazón de María, coñecidos como Claretianos, e que teñen a súa parroquia en Vigo, moi preto da Praza de España. O P. Abel é un dinámico e de intensa vitalidade pastoral. Damos as grazas por este servizo que realizará. Os PP Claretianos desenvolven a súa misión no anuncio do Evanxeo, e na nosa parroquia xa estiveron predicando unha Misión popular no ano 1954 con motivo do Ano Mariano. Xa choveu.
Hoxe imos rezar polas vocacións. Comezaremos ás 8 da tarde coa Exposición do Santísimo e o rezo do Rosario, e seguiremos coa novena e Misa.
Unidos na pregaria.
Xabier Alonso
ALEGRANOS NOS TEU AMOR (6º día da novena)
Pedimos aos Señor por medio de María contemplando as nupcias de Caná: alégranos no teu amor. Pois os cálculos daqueles recén casados non foron ben medidos, faltou o viño. Que apuro!
Canta veces os nosos cálculos quedan raquíticos ante a posibilidade de facer chegar a todos a ledicia do Reino, pero sen o Señor, non podemos. El transforma as nosas cativas posibilidades e fai que a auga, signo de purificación, de entrada na vida de Deus, cambien nos esponsales da alianza de amor do Señor, no viño da Nova Alianza.
e María?, pois como todas as nais sabendo ela moi ben o que tiña que facer. Unhas palabras foron suficientes, para que a impulso do seu coraón comenzasen os signos da presencia do seu Fillo.
Unha palabra de María Face o que Xesús vos diga, é suficiente para que comece xa en nós a forza renovadora do amor de Deus.
Xabier Alonso
martes, 3 de septiembre de 2019
ALEGRÍA NO FOGAR (5º día da novena)
Un meniño correndo de esquina en esquina, rindo e deixando que a fragancia da tenrura desborde polas portas e fiestras. María rí, Xosé non para de facer o posible para que neno non tropece nos mobles. E o neno medra e faise un adolescente. Saen en peregrinación e vai, non o atopan entre os seus, voltan ao templo e alí, e no medio dos doutores deixándoos coa boca aberta.
E María, ante a resposat do seu fillo garda e medita no seu corazón. A sabedoría que ela presenta ao mundo está a anticipar o que se manifestará en toda a súa plenitude.
O fogar, lugar de alegría e sabedoría, de escoita e palabra.
Xabier Alonso
lunes, 2 de septiembre de 2019
POR FIN (4º día da novena)
Chegar ao final é un motivo de gozo. Simeón e Ana estaban á espera da luz das xentes e gloria de Israel. Dous velliños, que con serenidade e ilusión non deixaron de confiar. O templo de Xeusalén converteuse nunha marea de risos, gargalladas, bágoas de ledicia, abrazos de satisfacción. Agora, os xeonllos trementes están anclados dando seguridade como a áncora dun buque. As mans artrósicas saben soster no colo ao meniño nado na miseria. Os ouvidos son abertos para escoitar co balbor dun choro de infante a Palabra creadora dunha nova xeira. Todo se renova e fai que agora os dous anciáns se convertan en testemuñas da vida.
Hoxe lembramos na pregaria ante a Nosa Naiciña aos anciáns. Pomos diante dela as verbas de homes e mulleres anceiantes de luz no camiño da vida.
Xabier Alonso
02-09-2019
domingo, 1 de septiembre de 2019
ALEGRÍA DO CEO E PAZ NA TERRA (3º día da novena)
Esta madrugada un bo grupo de mozos e mozas chegamos a tocar o ceo, pois ascendemos ata o Coto da Vella naXI pererinación da mocidade. Unha vez máis María achegounos a Xesús. Con ela fomos facendo o camiño da fe, da amistade e da alianza co Señor. Unha camiñata de máis de 10 kilómetros que se converten en 10 oporunidades para a ledicia: entusiasmo, esforzo, comuñón, compañerismo, presenza, cansanzo, satisfacción, silencio, escoita, chegada.
Hoxe, dedicamos este domingo aos enfermos e a Pastoral da Saúde. Cada día, ao longo do ano, moitos poñen a súa pregaria diante da Virxe pedindo a saúde. Non é unha petición sen máis, é a súplica con nomes, historias e sofrimentos. E ela responde, dándonos a Xesús, saúde, salvación. Quen se fai, non so solidario coa dor das persoas, senón que a fai súa e a recompón en lugar de salvación, de sanación, en espazo vital no que se nos da unha palabra de esperanza.
Un grupo de voluntarios acompañarán toda a xornada para explicar aos peregrinos a misión dos equipos de pastoral da saúde nas parroquias e nos hospitais.
tamén daremos a coñecer o percorrido das Reliquias de santa Bernardette desde Lourdes e que en proxima datas (do 15 ao 17 de setembro) estarán na nosa diocese.
No texto da novena escoitamos a voz dos anxos anunciarlle aos pastores o nacemento da saúde do mundo, da humanidade cansada e enferma polo pecado, na que un neno nado na miseria ven cambiar o rostro da nosa comunidade.
Onte á tardiña os nenos e nenas que estiveron na novena e participaron deste día, foron para todos motivo de ledicia e de recuperarmos ese desexo de ser como eles.
Gloria do Ceo, paz na terra aos homes de boa vontade. Abre a vida a ledicia da tenrura dun neno que ven salvarnos
Xabier Alonso
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)


