FRANQUEIRA. 3º día da novena. Unha medalla en Filipinas

 

FRANQUEIRA: 3º día da novena

Hoxe lembramos no texto da novena da Virxe o Nacemento do Señor. Sendo como é este ano Xubileo dos 2025 anos da Encarnación e Nacemento do Redentor, e asemade, Xornada de Oración pola Creación, permitídeme que lembre que naquela noite rodean o lugar de tan grande misterio os ceos estrelados, a lúa e os montes, os campos e bestas, animais de traballo e homes e mulleres que ás carreiras queren ver ao meniño na manxadoira. Nin os astros, nin os anxos, queren estar fóra, e a estrela, signo da fe, guiará aos sabios de Oriente. Con estas claves podemos entender que chegados os tempos, toda a creación participa no parto, pois espectante estaba toda a feitura de Deus, esperando o tempo do xúbilo que marca a salvación de toda a humanidade, que dará comezo aos tempos dunha nova creación que se encamiña, na resurrección, cara a plenitude do gozo, do xubileo eterno.

Segundo un artigo de prensa lemos que no outubro de 1970 falece a nai do que fora bispo de Tui-Vigo Frei Xosé López Ortíz. Dona Leonor Ortíz, que así se chamaba, viaxara en moitas ocasións ao santuario. Con motivo da coronación lle fora regalada unha medalla da Virxe, que ela gardou con moita devoción. Cando o seu fillo, da orde agostiña, foi a Filipinas para a conmemoración do IV centenario no 1965, tivo a ben que esta medalla fora doada ao Neno Xesús de Cebú. Esta imaxe do Neno Xesús foi un presnete de Magallanes ao rexedor nativo en 1521. Cando chegou a expedición de Legazpi anos despois mantiveron unha contenda na que atoparon esta imaxe custodiada nunha caixa de madeira. Mandaron construir o primeiro templo de Filipinas e que hoxe é basílica menor. Frei Xosé entregou a esta imaxe a medalla da Virxe da Franqueira con estas palabras "al aceptar esta ofrenda pongo en el Divino Niño la ofrenda de los hombres y mujeres de mi amada diócesis en esta medalla de la Virgen de la Franqueira". Pois como ben vedes, a imaxe máis antiga de Filipinas ten no seu tesouro unha medalla da Nosa benquerida Nai da Paradanta. Curiosidades da historia.

FRANQUEIRA 2º día da novena. Xubileos na Franqueira

 

FRANQUEIRA. 2º día da novena

Peregrinos de esperanza. Este é o lema do Xubileu que estamos a celebrar con motivo dos 2025 anos da Encarnación do Fillo de Deus no seo da Virxe María. Un tempo de renovación nunha época de cansanzo e desalento; un tempo de perdón, nunha época de de confusión e negación; un tempo de enraizarse, nunha época de superficialidades; un tempo de sinxeleza, nunha época de fachendosidades; un tempo de servizo e disponibilidade, nunha época de prepotencias; un tempo de humildade, nunha época de orgullos; un tempo de silencio e calma, nunha época de presas e dispersión; un tempo de xúbilo e ledicia, nunha época de corazóns baleiros. Poderemos converter esta época nun tempo de salvación, no kairós da súa presenza.

E María, a quen hoxe celebramos no seu segundo día da Novena, acepta a Deus, no seu Fillo, pola acción do Espírito, no seu propio ser, xa non é ela soa, é Deus quen está de xeito físico, novedoso, único e irrpetible, difícil de asimilar, sobrepasando todos os lindes do imaxinable. E agora, ela, sen máis, convértese en peregrina da esperanza. Vai axiña, depresa, sen esperar, senón levando a quen esperaban os séculos, a servir, a por de manifesto que ven facer o Señor no medio do seu pobo, porse ao servizo, entrega e disponibilidade. 

Como lembranza significativa, o Santuario da Franqueira foi templo xubilar no 1954 no Ano Santo Mariano, no remate do Concilio cunha peregrinación especial polos seus froitos, no Ano Santo da Redención 1974; no 1983 Xubileo da Redención; no Xubileo Mariano 1987-88; no Xubileo 2000; no Ano Xubilar particular dos 50 anos da Coronación da Virxe da Franqueira 2012-13; no Xubileo da Misericordia 2015; e neste Xubileo 2025.

No Ano Mariano 1954 a imaxe da Virxe peregrinou por todas as parroquias da contorna sendo una manifestación de xúbilo. Unha peregrinación de marcado talante misioneiro no que os pobos se volcaron en recibir a imaxe que peregrinou pola comarca. Noites en vela de oración en igrexa grandes, procesións e predicacións que se sucederon durante os meses de verán. Unha acción que espero que poidas ver repetida algún día.

No xubileo Mariano do 1988 D Xosé Cerviño Consagrou a diocese á Nosa Señora Franqueira.  

FRANQUEIRA. 1º día da novena

 

FRANQUEIRA: 1º día da Novena

Xa están os corazóns alentados polo desexo de acudir á Nosa Santa e dispornos a celebrar o seu Nacemento. Uns días que poden ser a oportunidade de adentrarnos na figura de María, a súa historia, a súa personalidade, gustar da súa fe e unirnos con ela nesta peregrinación de esperanza do Ano Xubilar. 

Por que nove días?

Todo comeza nos días entre Asecensión do Señor e Pentecostés. Neses noven días a Igrexa apostólica está en oración con María na espera do Don do Espírito. Logo pasaría a ser emulado na celebración do Nadal, os nove meses de embarazo significados nos 9 días previos ao parto. Expandiuse a través das confradías e a piedade popular o feito de dedicar uns días de preparación, novenario, para dedicalos a orar e renovar a vinculación devocional.

Que podemos esperar desta novena?

Unha memoria agradecida da vida de María, os momentos do Evanxeo no que ela é a protagonista.

Unha pregaria confiada véndonos necesitados e confiados.

Un compromiso de entrega consagrados como fillos/as a sermos crentes e esperanzados

Unha declaración de amor no que temos o corazón e a vida nesta Nai atrapados.

Que podemos facer neste Ano Xubilar?

Acudir como peregrinos e revisar a nosa vida á luz da misericordia, recoñecendo que é o Señor que nos devolve a fermosura, a beleza orixinal, tantas veces lixada pola maldade que nace nos nosos corazóns e que nos impide ver a luz da Graza e do Amor.

Deus é o garante da noda esperanza que é o que irrumpe no seu Plan de Salvación traéndonos a súa presenza no Fillo, encarnado no seo de María.

Facer a peregrinación xubilar é encamiñarnos cara a Deus da man de María.

Abandonar as rutas e vieiros enganosos que nos desalentan para seguir o camiño verdadeiro de Deus.

Recibir o perdón na Reconciliación supón deixar que o señor derrote o noso orgullo de autoxestionarnos para deixarnos conducir polo Amor de que é Noso Pai.

Rezar polas intencións do Papa nos sitúa nunha dinámica global, ter unha mirada universal, que derrota os nosos individualismos e egoísmos para vivir en fraternidade.

Aceptar a Caridade como pilar fundamental das nosas vidas acrecenta o noso propio ser, cambia a nosa perspectiva facéndonos servidores e non competidores ou depredadores. 

Cambiar, converterse, para poder recuperar a orixinalidade do xúbilo, a verdadeira ledicia á que somos chamados a culminar no Ceo.

María, icono dunha Igrexa en camiño. Ela non estivo nunca parada, en repouso, é unha muller en camiño, interior e exterior. Hoxe, que comezamos a súa novena queremos acoller a invitación a dicirlle un si total a Deus conducidos da súa man.

A foto que che ofrecemos posiblemente non a coñezas. É o deseño orixinal da Cruz da Paradanta do escultor Piñeiro. Era unha estrela que representa a María, a un lado e outros dúas mulleres enfaixadas nos panos do lamento, a dor do mundo unida á cruz de Cristo. Estaba deseñada para levar unha luz no seu vértice para alumear como faro de esperanza no mundo. Unha mágoa que quedase nun deseño de escaiola. Pero nós temos que ampararnos aos pes da Cruz para levar a luz da Redención que perdoa e salva a unha humanidade tantas veces desorientada e magoada.

FRANQUEIRA. quedan 11 días para su Romería

 FRANQUEIRA

Quedan 11 días para la romería

ESPERANZA: En Cristo somos semillas. Nos sólo eso, sino semillas de paz y esperanza. Como dice el profeta Isaías, el Espíritu de Dios es capaz de transformar el desierto, árido y reseco, en un jardín, lugar de descanso y serenidad. (Papa León XIV. Mensaje para la jornada mundial de la creación 2025)

MARÍA: María esperaba ardientemente al Mesías, que mereció ser la escogida para tenerle en su seno, siendo así la más dichosa de las mujeres. ¡Jamás una espera tan anhelante se ha visto premiada con un encuentro tan insospechado! (laureano Catán. Las bienaventuranzas de María)

SANTUARIO: El 12 de junio de 1916 el obispo de Tui, D. Leopolodo Eijo Garay participa en la Romería de Pascuillas y sugiere la idea de Coronar Canónicamente la Imagen de la Virgen. Debido a su traslado y a la muerte del párroco Espiñeira Otero pocos años después, la iniciativa queda truncada. Vendrá la guerra y, pasado los años, en 1954 con motivo del Año Mariano, Fray José López Ortíz, Obispo en aquel momento, retoma la idea. Se pone a trabajar una comisión, logrando de la Sata Sede el edicto de Coronación el 22 de agosto de 1958.

FRANQUEIRA. Quedan 12 días

 

FRANQUEIRA. Quedan 12 días

ESPERANZA: La esperanza no equivale solo a un pronóstico a cálculos estadísticos, sino a una orientación permanente del corazón que cree, ama y espera en Dios. Esperar es la capacidad de trabajar por algo porque es bueno, porque es un valor, un bien y no porque tengamos el éxito garantizado. Es bueno trabajar por la evangelización, por la justicia, a favor de los hambrientos, los migrantes, los encarcelados, por la paz, aunque no veamos resultados. (P. Antonio gascón Aranda. Éxodo. Un mundo completamente distinto)

MARIA: María es el ejemplo de los hombres que se abren a Dios, de la comunidad de los creyentes, de la Iglesia. (P. Alejandro Martinez Sierra. María en el Misterio de Cristo)

SANTUARIO: En los primeros decenios del siglo XX, el fotógrafo Pacheco de Vigo, recoge varias instantáneas del Santuario para publicar el la Revista Vida Gallega o en La Temporada del Balneario de Mondariz. En esta revista se escriben muchos estudios sobre la historia del Santuario, entre ellas la de Luis Galinsoga. Pacheco acompañaba con su cámara a los peregrinos-agüistas procedentes del Gran hotel y que participaban en la romerías. 

FRANQUEIRA

 

FRANQUEIRA. Quedan 13 días para su romería

ESPERANZA. Todos necesitamos recuperar la alegría de vivir, porque el ser humano, creado a imagen y semejanza de Dios, no puede conformarse con sobrevivir o subsistir mediocremente, amoldándose al momento presente y dejándose satisfacer solamente con realidades materiales. Eso nos encierra en el individualismo y corroe la esperanza(David Carrera y Sara M García. ejercicios espirituales para peregrinos de esperanza)

MARÍA: La dignidad especialísima de María, basada en el hecho de haber sido elegida para ser la madre del Hijo de Dios, consiste en haber formado, con Jesús, parte del grupo de los pobres, débiles e inocentes. Ella, con su hijo, tiene como única defensa al Señor, que es quien guía la historia, su única historia de salvación. (Ramón Alfonso Díez. La madre con el Niño en la casa)

SANTUARIO. En 1922 el pintor Fernando Álvarez de Sotomayor, director del Museo del Prado, después de visitar el Santuario, cumple su promesa de pintar un cuadro en su honor. Este lienzo de grandes dimensiones lo lleva a una exposición a Buenos Aires en 1932. Los gallegos residentes en la diáspora hacer una cuestación y lo compran, quedando depositado en el Centro Gallego de Buenos Aires. El precio era de 15.000 pesos , pero el pintor ferrolano lo dejó en 6.000 con la condición de que permanezca en el Centro Gallego mientras éste exista. El cuadro representa la Procesión de la Virgen de A Franqueira. Fíjate la solemnidad del momento en que todos los personajes tienen la boca cerrada lo que hace de la escena un momento sublime.

FRANQUEIRA: quedan 14 días

 

FRANQUEIRA. Faltan 14 días para la Romería

ESPERANZA: Esperamos con ganas, con deseo. Esperamos, pero no sentados, sino muy vivos. Miramos alrededor. Buscando... el bien para nosotros y para otros. Escuchando tu palabra y las palabras de quienes están cerca. Esperamos sin desesperar. (D. Carrera y sara M García. Ejercicios espirituales para peregrinos de esperanza)

MARÍA: Porque María ha llevado en su seno al Salvador, ha traído la regeneración al mundo, ha traído Dios a los hombres. Ha sido ella quien ha subido los escalones para que Dios viniese a nosotros. (Papa Francisco. Ave María)

SANTUARIO: Entre 1883 y 1901, D Ignacio Cerviño Quinteiro, afamado escultor  maestro de obras, entre otras O Cruceiro de Hío, trabaja en Franqueira en varios proyectos llevados a cabo: la reparación total de la cúpula del altar, la construcción de la nueva torre de la Iglesia, y por último, la Cruz jubilar con motivo del cambio de siglo. 
La foto es un página de la Revista Vida Gallega de 1911: una vista de la parroquia, el interior del templo, el pórtico y la Romería con la visita de los cabezudos